Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 17 maja 2013 r., sygn. akt II OZ 370/13 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie oraz przyznał ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego P. W., tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 240 zł, podwyższoną o stawkę 23 % podatku od towarów i usług tj. 55,20 zł, łącznie kwotę 295,20 zł, tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Pismem z dnia 24 czerwca 2013 r. pełnomocnik z urzędu skarżących – r. pr. P. W. wniósł o uzupełnienie wskazanego postanowienia z dnia 17 maja 2013 r. w przedmiocie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej bądź ewentualnie o sprostowanie oczywistej omyłki w pkt 2 wskazanego postanowienia.
Naczelny sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wnioski nie zasługują na uwzględnienie.
W przedmiotowej sprawie nie można stwierdzić, by zachodziła konieczność uzupełnienia orzeczenia na podstawie art. 157 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.), bowiem w postanowieniu z dnia 17 maja 2013 r., dotyczącym uwzględnienia zażalenia na postanowienie z dnia 3 kwietnia 2013 r. II OZ 370/13, Naczelny Sąd Administracyjny kwestię tę rozstrzygnął w całości, biorąc pod uwagę seryjny charakter spraw, zarządzając koszty według minimalnej stawki.
Odnośnie wniosku o sprostowanie oczywistej omyłki w pkt 2 wskazanego postanowienia wskazać należy, że sprostowanie orzeczenia nie może prowadzić do zmiany zawartego w nim rozstrzygnięcia.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 156 § 1, 157 § 1 w związku z art. 193 p.p.s.a. postanowił wnioski oddalić.