Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 9 lutego 2009 roku, sygn. akt II SA/Lu 662/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wezwał A. Ż. do uzupełnienia braków formalnych zażalenia przez złożenie jego odpisu w terminie siedmiu dni od daty doręczenia pod rygorem odrzucenia.
Skarżący nie złożył odpisu zażalenia w określonym przez Sąd terminie, wobec czego postanowieniem z dnia 3 marca 2009 roku, sygn. akt II SA/Lu 662/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił jego zażalenie z dnia 29 stycznia 2009 roku.
Na powyższe postanowienie A. Ż. wniósł zażalenie, domagając się jego uchylenia. W uzasadnieniu zażalenia wskazał, że nie jest wstanie przesłać kopi zażalenia z dnia 29 stycznia 2009 roku ponieważ zostało one sporządzone ręcznie i nie posiada drugiego egzemplarza. Dodał też, że jest osobą "nieporadną" i nie posiada środków finansowych na opłacenie zażalenia w związku z czym wnosi o przyznanie mu prawa pomocy i zrobienia przez Sąd kserokopii wniesionego przez niego zażalenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie
Zgodnie z art. 47 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2000 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) "do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika". Z kolei z art. 49 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika, iż w wypadku gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu w skutek nie zachowania wymogów formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba, że ustawa stanowi inaczej. Podstawę odrzucenia zażalenia stanowił przepis art. 178 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Zauważyć w tym miejscu należy, że obowiązek określony w art. 47 § 1 i art. 49 § 1 cytowanej ustawy, polegający na dołączeniu odpisów, obciąża składającego pismo, ze skutkami których mowa w art. 178 tej ustawy, jedynie w przypadku gdy brak odpisów uniemożliwi nadanie pismu procesowemu właściwego biegu (art. 49 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
W okolicznościach niniejszej spawy, w sytuacji kiedy skarżący z uwagi na odręczne sporządzenie zażalenia i wysłanie jedynego egzemplarza tego zażalenia do sądu, nie był w stanie sporządzić odpisu tego zażalenia, odrzucenie zażalenia należy uznać za zbyt rygorystyczne. Uwzględniając treść art. 47 § 1 i art. 49 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uznać należy iż nie każde nieuzupełnienie braków formalnych pisma winno prowadzić do jego odrzucenia. Tego rodzaju rozstrzygnięcie winno zapaść jedynie w sytuacji gdy mamy do czynienia z istotnym brakiem, to jest takim którego nieusunięcie uniemożliwia nadanie pismu dalszego biegu. W sytuacji kiedy Sąd jest władny wykonać jedną, dodatkową kopię zażalenia we własnym zakresie, braku odpisu zażalenia nie sposób uznać za brak istotny, wykluczający możliwość nadania zażaleniu prawidłowego biegu.
Z wyżej wymienionych względów Naczelny Sąd Administracyjny uznał iż zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem art. 47 § 1, art. 49 § 1 i art. 178 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 cytowanej wyżej ustawy, orzekł jak w sentencji.