Uzasadnienie
A. J. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie uchwałę Rady Miasta Rzeszowa z dnia 16 marca 2004 r., Nr XX/14/2004 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W trakcie rozprawy w dniu 27 listopada 2008 r. pełnomocnik A. J. - S. J. złożył wniosek o wyłączenie sędziów składu orzekającego tj. SNSA Małgorzatę Wolską oraz SWSA Joannę Zdrzałkę od prowadzenia sprawy. W uzasadnieniu wnioskodawcy wskazali, iż ww. sędziowie orzekali już w innej sprawie o sygn. II SA/Rz 1150/06, w której w dniu 27 lutego 2008r. zapadł wyrok, następnie zaskarżony skargą kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Nadto wskazali, iż wymienieni sędziowie wyrazili już pogląd prawny, a zatem "osobisty stosunek w wyrażonym poglądzie prawnym przez ww. sędziów budzi wątpliwości co do ich bezzasadności". Argumenty podniesione w kasacji do wyroku z dnia 27 lutego 2008 r. są podstawą do wyłączenia Sędziów od rozpoznania niniejszej sprawy. Prawa człowieka zostały naruszone, a oni sami pozbawieni ochrony.
W dniu 3 grudnia 2008 r. zarówno sędzia NSA Małgorzata Wolska jak i sędzia WSA Joanna Zdrzałka złożyły pisemne oświadczenie, iż po ich stronie nie zachodzą przesłanki wyłączenia z mocy ustawy o jakich mowa w art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) - zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., a także, iż pomiędzy A. J. i jego pełnomocnikiem S. J. nie zachodzi stosunek osobisty skutkujący zaistnieniem przesłanki z art. 19 p.p.s.a.
Postanowieniem z dnia 10 grudnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił wniosek o wyłączenie sędziego NSA Małgorzaty Wolskiej oraz sędziego WSA Joanny Zdrzałki od prowadzenia sprawy o sygn. akt II SA/Rz 461/07. Zdaniem Sadu podnoszone przez wnioskujących okoliczności nie wywołują uzasadnionej wątpliwości, co do bezstronności sędziów w niniejszej sprawie. Wydanie przez sędziego orzeczenia w innym postępowaniu sądowoadministracyjnym, z którym wnioskujący się nie zgadza, nie może wskazywać na brak bezstronności sędziego. Ta okoliczność, nie stanowi podstawy do wyłączenia sędziego w niniejszej sprawie.
Na powyższe postanowienie A. J. wniósł zażalenie powtarzając w zasadzie swoje argumenty zwarte we wniosku o wyłączenie sędziego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 19 p.p.s.a. Sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. W literaturze przedmiotu podkreśla się, że instytucja wyłączenia sędziego stanowi jedną z gwarancji bezstronności sądu. Niemniej nie powinna ona być wykorzystywana w innym celu niż zapewnienie bezstronności orzekania.
Zarówno z wniosku o wyłączenie sędziego jak i z zażalenia wynika, że przyczyny uzasadnionej wątpliwości co do bezstronności wskazanych przez skarżącego sędziów orzekających w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie skarżący upatruje w tym, że sędziowie ci brali udział w wydaniu wyroku z dnia 27 lutego 2008 r. sygn. akt II SA/Rz 1150/06, w którym to uzasadnieniu wyroku wyrażono pogląd z którym skarżący się nie zgadza i co może, zadaniem skarżącego, powodować brak bezstronności tychże sędziów przy orzekaniu w sprawie niniejszej.
Mając powyższe na uwadze należy podzielić pogląd Sądu I instancji, że okoliczność, że sędzia wyraził przy orzekaniu w innej sprawie pogląd, z którym wnioskujący się nie zgadza nie może być przesłanką do wyłączenia sędziego od orzekania w innej sprawie, choćby w jakikolwiek sposób powiązanej ze sprawę, w której sędzia orzekał wcześniej.
W takiej sytuacji należy uznać, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zasadnie zaskarżonym postanowieniem z dnia 10 grudnia 2008 r. oddalił wniosek A. J. o wyłączenie sędziów składu orzekającego tj. SNSA Małgorzatę Wolską oraz SWSA Joannę Zdrzałkę od prowadzenia sprawy o sygn. akt II SA/Rz 461/07 w sprawie ze skargi A. J. na uchwałę Rady Miasta Rzeszowa z dnia 16 marca 2004 r., Nr XX/14/2004 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił zażalenie oddalić.