Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 20 stycznia 2016 r. sygn. akt VII SA/Wa 2481/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę Z.G. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2015 r. w przedmiocie umorzenia postępowania zażaleniowego oraz zwrócił skarżącemu uiszczony wpis sądowy w wysokości 100 zł.
W uzasadnieniu Sąd wskazał, że zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący został wezwany do nadesłania odpisu skargi oraz uiszczenia wpisu w kwocie 100 zł, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało odebrane przez skarżącego w dniu 23 listopada 2015 r., zatem ustawowy termin do jego wykonania upłynął z dniem 30 listopada 2015 r. Natomiast braki zostały uzupełnione w dniu 1 grudnia 2015 r., a więc już po terminie. Dlatego na mocy art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", Sąd odrzucił wniesioną skargę. O zwrocie wpisu orzeczono na mocy art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący domagając się jego uchylenia, gdyż z jego obliczeń wynika, że termin nie został uchybiony. Ponadto wskazał, że tego typu sprawa winna zostać rozpoznania, niezależnie od zachowanego terminu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.
W niniejszej sprawie wniesiona skarga została odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. i art. 220 § 3 P.p.s.a. Przepis art. 58 § 1 pkt 3 tej ustawy stanowi, że sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Natomiast zgodnie z treścią art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Natomiast m. in. skarga, od której pomimo wezwania, nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (§ 3 ww. art.).
Z treści art. 57 § 1 P.p.s.a. wynika, że skarga winna odpowiadać wszelkim wymaganiom jakie muszą spełniać pisma w postępowaniu sądowym, a zatem winna spełniać wszystkie warunki formalne, które wymienia w sposób wyczerpujący przepis art. 46 P.p.s.a. Oprócz wymagań wskazanych w tym przepisie, norma art. 47 § 1 P.p.s.a. przewiduje, że do pisma należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie budzi wątpliwości, że na równi z wymogami pisma o których mowa w art. 46 P.p.s.a. należy traktować wymogi z art. 47 P.p.s.a. (porównaj: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. pod red. R. Hausera i M. Wierzbowskiego; wyd. CH Beck, Warszawa 2011, s. 236-237). Zatem niezłożenie przez stronę, mimo wezwania, wymaganych egzemplarzy odpisów skargi, uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co uzasadnia jej odrzucenie stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Powyższy pogląd znajduje oparcie w uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r. sygn. akt I OPS 13/13, który przyjął, że "niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 P.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd".
Przy czym istotne jest, że zarówno braki formalne jak i fiskalne skargi muszą zostać uzupełnione w ustawowym terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania. Dokonanie czynności, ale z przekroczeniem terminu, wywołuje takie same skutki jak jej niedokonanie. A taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie. Skarżący odebrał przesyłkę zawierającą wezwania do uzupełnienia braków skargi w dniu 23 listopada 2015 r., zatem ustawowy termin siedmiu dni do ich uzupełnienia upłynął z dniem 30 listopada 2015 r. Natomiast braki skargi zostały uzupełnione w dniu 1 grudnia 2015 r. (data stempla pocztowego na kopercie oraz na potwierdzeniu wpłaty).
W tej sytuacji prawidłowo, stosownie do normy art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., Sąd orzekł o zwrocie uiszczonego wpisu.
Mając zatem na uwadze powyższe stwierdzić należy, że zaskarżone postanowienie Sądu pierwszej instancji odpowiada prawu. Dlatego, na mocy art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.