Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 21 kwietnia 2016 r., sygn. akt II OZ 385/16, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 stycznia 2016 r., sygn. akt VII SA/Wa 2481/15, odrzucające skargę Z. G. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 11 września 2015 r., znak... w przedmiocie umorzenia postępowania zażaleniowego.
Pismem, które wpłynęło do Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu 2 czerwca 2016 r., skarżący wniósł zażalenie na ww. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie podlega odrzuceniu.
Na wstępie podkreślić należy, że skarżący wnosi zażalenie na postanowienie NSA z dnia 21 kwietnia 2016 r., sygn. akt II OZ 385/16. Jak stanowi art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej p.p.s.a.), zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego. Wyjaśnić należy, iż przepisy procedury sądowoadministracyjnej wyraźnie określają, że zażaleniem mogą być zaskarżane wyłącznie postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych, stąd wniesienie zażalenia na postanowienie NSA jest niedopuszczalne. Powyższe uwagi prowadzą do wniosku, że wniesiony przez skarżącego środek zaskarżenia jest niedopuszczalny, w związku z czym podlega odrzuceniu. Naczelny Sąd Administracyjny jest instancją najwyższą w postępowaniu sądowoadministracyjnym, jego orzeczenia są ostateczne i nie przysługują od nich żadne środki odwoławcze.
W związku z tym postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego wydane w dniu 21 kwietnia 2016 r., sygn. akt II OZ 385/16, jako orzeczenie ostateczne jest niezaskarżalne w sądowoadministracyjnym toku instancji.
Z uwagi na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 178 w zw. z art. 180 i art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł o odrzuceniu zażalenia