Uzasadnienie
II OZ 387 / 06
UZASADNIENIE.
Zarządzeniem z dnia 23 lutego 2006 r. Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wezwał skarżącego W. B. do uiszczenia wpisu, którego wysokość ustalono na kwotę 500 złotych na mocy 2 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) w sprawie ze skargi na decyzję umarzającą postępowanie odwoławcze dotyczące ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu.
Zażalenie na powyższe zarządzenie wniósł W. B. zarzucając naruszenie prawa przez niewłaściwe zastosowanie § 2 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193).
Skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego zarządzenia i ustalenie wysokości wpisu na kwotę 200 złotych zgodnie z § 2 ust. 6 cyt. rozporządzenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne.
Jako podstawę prawną określenia wysokości wpisu w zaskarżonym zarządzeniu wskazano przepis §2 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). Powyższa norma prawna dotyczy określenia wysokości wpisu w sprawach z zakresu zagospodarowania przestrzennego. Taki jest też przedmiot decyzji w rozpatrywanej sprawie. Tymczasem strona skarżąca wysokość należnego od skargi wpisu wiąże z wynikiem sprawy. Przyjmując tok rozumowania przedstawiony we wniesionym zażaleniu wysokość wpisu należnego od wniesionej skargi byłaby uzależniona od treści decyzji. Takiego poglądu nie sposób zaakceptować skoro §2 ust. 3 cyt. rozporządzenia wymienia enumeratywnie sprawy uzależniając wysokość wpisu od tego z jakiego zakresu jest dana sprawa, a nie jaki jest jej wynik.
W konsekwencji więc skoro przedmiot rozpatrywanej sprawy wymieniono w przepisie §2 ust. 3 pkt 2 cyt. rozporządzenia, to tym samym nie można przyjąć, że mieści się ona w kategorii spraw określonych w §2 ust. 6, nie jest ona bowiem sprawą niewymienioną w ust. 1 – 5 §2 rozporządzenia.
Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art.184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).