Uzasadnienie
W. L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozowania na broń myśliwską.
Zarządzeniem z dnia 17 grudnia 2013 r. Przewodniczący Wydziału II wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od ww. skargi w kwocie 200 złotych, stosowanie do § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
Skarżący obowiązku tego w zakreślonym terminie nie dopełnili, wniósł natomiast zażalenie na powyższe zarządzenie, podnosząc, iż jego sytuacja majątkowa jest trudna i nie jest w stanie uiścić wpisu bez uszczerbku w koniecznym utrzymaniu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne.
Skarga dotyczy decyzji Komenda Głównego Policji w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń myśliwską. Podstawę prawną określenia wysokości wpisu w niniejszej sprawie stanowi § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym wpis stały w sprawach skarg na akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa wynosi 200 zł. Wysokość wpisu sądowego została więc prawidłowo ustalona przez Przewodniczącego Wydziału. Zaskarżone zarządzenie odpowiada zatem prawu.
Dodatkowo Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, iż w uzasadnieniu wniesionego zażalenia skarżący kwestionując wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi, wskazuje jedynie na swoją trudną sytuację materialną. Treść tego pisma wskazuje raczej na to, iż skarżący wnosi o przyznanie mu prawa pomocy. Aby takie prawo skarżący mógł uzyskać wymagane jest złożenie odpowiedniego wniosku na urzędowym formularzu (art. 252 § 2 p.p.s.a.).
Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 i art. 198 p.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.