Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 22 lutego 2018 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie J. K. i E. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 grudnia 2017 r. sygn. akt VII SA/Wa 1514/17 o odmowie przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi tych skarżących na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania nieważnościowego.
Skargę o wznowienie postępowania zakończonego ww. postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego złożyli J. K. i E. K. powołując się na wydanie orzeczenia niezgodnego z prawem. Wskazali też na treść art. 273 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej jako P.p.s.a.).
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego podlega odrzuceniu.
Postępowanie w przedmiocie wznowienia postępowania nie jest zwykłym postępowaniem sądowym ani też postępowaniem ze skargi kasacyjnej, lecz ma ono charakter nadzwyczajny, gdyż może doprowadzić do wzruszenia prawomocnego orzeczenia sądu administracyjnego. Ze względu na wyjątkowy charakter tego postępowania muszą być zachowane wymogi określone w dziale VII ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Zgodnie z treścią art. 275 P.p.s.a. do wznowienia postępowania z przyczyn nieważności właściwy jest sąd, który wydał zaskarżone orzeczenie, a jeżeli zaskarżono orzeczenia sądów obu instancji, właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny. Do wznowienia postępowania na innej podstawie właściwy jest sąd, który ostatnio orzekał w sprawie. Stosownie zaś do treści art. 280 P.p.s.a. Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga o wznowienie postępowania jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W przypadku braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, bowiem merytoryczne rozpoznanie skargi jest niemożliwe, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę.
W myśl art. 276 P.p.s.a. do postępowania ze skargi o wznowienie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jeżeli przepisy poniższe nie stanowią inaczej. Jednakże, gdy do wznowienia postępowania właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny, stosuje się odpowiednio art. 175 P.p.s.a.
W niniejszej sprawie właściwym sądem do rozpoznania skargi o wznowienie stosownie do art. 275 P.p.s.a. był Naczelny Sąd Administracyjny bowiem orzekał jako ostatni w sprawie, co do której wskazano podstawę wznowienia inną niż przyczyna nieważności tj. art. 273 § 2 P.p.s.a. Do skargi o wznowienie miał zatem zastosowanie art. 175 P.p.s.a. Stosownie do tego przepisu skarga kasacyjna (skarga o wznowienie) powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2-3 (§ 1). Przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną (skargę o wznowienie) sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 2).
Ponadto zgodnie a § 3 art. 175 P.p.s.a. skarga kasacyjna (skarga o wznowienie) może być sporządzona przez: doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami; rzecznika patentowego - w sprawach własności przemysłowej.
W okolicznościach niniejszej sprawy, skarga o wznowienie postępowania została złożona osobiście przez stronę, nie będącą jednocześnie adwokatem, radcą prawnym, sędzią, prokuratorem, notariuszem, radcą Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesorem lub doktorem habilitowanym nauk prawnych. Sprawa nie dotyczy zakresu wskazanego w § 3 art. 175 P.p.s.a. Oznacza to, że nie został spełniony obowiązek ustawowy z art. 276 w związku z art. 175 § 1 P.p.s.a. Strona skarżąca nie miała, bowiem wymaganej ustawowo tzw. zdolności postulacyjnej do sporządzenia przedmiotowej skargi o wznowienie postępowania w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu, zakończonego przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Z tych też względów skarga podlegała odrzuceniu.
W tej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w związku z art. 276 i art. 193 P.p.s.a., odrzucił skargę o wznowienie postępowania sądowego.