Uzasadnienie
Postanowieniem z 8 maja 2014 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie A.F. (dalej jako "skarżący") na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z 25 marca 2014 r., sygn. akt II SA/Bk 327/13 o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi na decyzję Podlaskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] marca 2013 r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego i udzielenia pozwolenia na wznowienie robót budowlanych.
Skarżący wniósł pismo z 25 maja 2014 r., w którym wskazał, że "zakłada rewizję" na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 maja 2014 r. Powyższe pismo zostało potraktowane jako zażalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a."), zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia wskazane w art. 194 § 1 pkt 1-10 p.p.s.a. Oznacza to, że zażalenie przysługuje stronie tylko na orzeczenia wojewódzkich sądów administracyjnych, a ponadto zażalenie jest dopuszczalne tylko, kiedy ustawa jednoznacznie stanowi o możliwości jego wniesienia. Ustawodawca nie przewidział środków odwoławczych od orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego. Orzeczenia tego Sądu stają się prawomocne z chwilą ich wydania i nie przysługują od nich żadne środki odwoławcze, takie jak wskazywana przez skarżącego rewizja, skarga kasacyjna czy zażalenie (art. 168 § 1 p.p.s.a.). Ustawa p.p.s.a. w ogóle nie przewiduje instytucji rewizji, a więc pismo skarżącego zostało potraktowane jako zażalenie. Zażalenie to jest jednak niedopuszczalne, a więc podlegało odrzuceniu.
Z powyższych względów i na podstawie art. 180 w związku z art. 197 § 1 i 2 ustawy p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.