Uzasadnienie
Referendarz Sądowy, zarządzeniem z dnia 26 października 2017 r., pozostawił wniosek M. Ł. – dalej jako: skarżący, o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 27 listopada 2017 r. w wyniku rozpatrzenia sprzeciwu, utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie Referendarza Sądowego z dnia 26 października 2017 r.
Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem doręczono skarżącemu w dniu 8 grudnia 2017 r.
Pismem z dnia 18 grudnia 2017 r. (data prezentaty) skarżący wniósł zażalenie na ww. orzeczenie.
Sąd pierwszej instancji wskazał, że od postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego wydanego na skutek rozpoznania sprzeciwu nie przysługuje zażalenie, ani jakikolwiek inny środek zaskarżenia, ponieważ nie przewidują tego przepisy P.p.s.a. Stosownie bowiem do art. 194 § 1 P.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, albo w przypadkach wymienionych w punktach 1 – 10 tego paragrafu. W katalogu tym nie mieści się postanowienie wydane na skutek rozpoznania sprzeciwu. Wobec czego Sąd uznał, że zażalenie to podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 oraz art. 194 § 1 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
W aktualnie obowiązującym stanie prawnym na postanowienie Sądu pierwszej instancji wydane na skutek wniesionego sprzeciwu od rozstrzygnięcia referendarza sądowego w przedmiocie prawa pomocy nie przysługuje żaden środek zaskarżenia. Stanowi o tym wprost art. 260 § 2 in fine P.p.s.a. Wojewódzki sąd administracyjny orzeka bowiem jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu.
W niniejszej sprawie na skutek rozpoznania sprzeciwu od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 26 października 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 27 listopada 2017 r. utrzymał zaskarżone zarządzenie w mocy.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.