Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 15 maja 2009 r., sygn. akt II OZ 433/09 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie E. L., J. L. i J. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 marca 2009 r., sygn. akt 7 IV SA 1663-1665/03 o odrzuceniu zażalenia E. L., J. L. i J. L. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 stycznia 2009 r.
Na powyższe postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie złożyli E. L., J. L. i J. L. podnosząc szereg okoliczności związanych z całokształtem rozpoznawanej sprawy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego, bez względu na jego przedmiot, nie może być skutecznie zaskarżone. Orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego są bowiem prawomocne, a zatem nie przysługuje na nie żaden środek odwoławczy (art. 168 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Również z treści art. 194 § 1 powołanej ustawy jednoznacznie wynika, iż przedmiotem zażalenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego mogą być wyłącznie wskazane w ustawie postanowienia wydane przez wojewódzki sąd administracyjny.
Tym samym zażalenie, jako niedopuszczalne, należało odrzucić.
Z przytoczonych wyżej względów, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 178 i art. 180 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – postanowił jak w sentencji.