Uzasadnienie
Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, na podstawie art. 234 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", stosownie do § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. Nr 221, poz. 2192), zarządzeniem z dnia 3 kwietnia 2009 r., sygn. akt. II SA/Ol 913/08, wezwał K. S. osobiście, a także jako pełnomocnika M., M. i K. S. oraz jako przedstawiciela ustawowego K. S. do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 zł za sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku z dnia 25 marca 2009 r. w sprawie ze skargi K., M., M., K. i K. S. na decyzję Wojewody Warmińsko-Mazurskiego z dnia [...] września 2008 r., w przedmiocie wymeldowania.
Zażalenie na powyższe zarządzenie złożyła K. S. podnosząc, że nie jest w stanie uiścić przedmiotowej opłaty.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zażalenie nie podlega uwzględnieniu.
Stosownie do art. 234 § 2 ppsa opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie orzeczenia i jego doręczenie. W myśl § 2 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem doręczony na skutek wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia, zgłoszonego w terminie siedmiu dni od ogłoszenia orzeczenia albo doręczenia odpisu sentencji orzeczenia, pobiera się w kwocie 100 zł.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd I instancji prawidłowo wezwał K. S. do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 zł w związku ze złożonym przez nią wnioskiem o sporządzenie wyroku zapadłego w niniejszej sprawie. Zaskarżone zarządzenie jest zatem zgodne z prawem.
Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji na mocy art. 184 w związku z art. 197 i 198 ppsa.