Uzasadnienie
II OZ 450 / 10
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 19 marca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił Z. B. sporządzenia uzasadnienia wyroku z dnia 25 lutego 2010 r., oddalającego skargę Z. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] sierpnia 2009 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji.
W uzasadnieniu swego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, iż skarżący w dniu 18 lutego 2010 r. wystąpił do Sądu z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia "wyroku z dnia 11 lutego 2010 r.". Natomiast jak podkreślił Sąd w dniu 11 lutego 2010 r. odbyła się rozprawa, o terminie której skarżący został powiadomiony. Na rozprawie tej Sąd postanowił odroczyć ogłoszenie orzeczenia i wyznaczyć je na dzień 25 lutego 2010 r., zawiadamiając skarżącego o terminie ogłoszenia wyroku z uwagi na jego niestawiennictwo na rozprawie.
Mając przedstawione wyżej okoliczności na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał wniosek Z. B. o sporządzenie uzasadnienia wyroku, złożony przez skarżącego w dniu 18 lutego 2010 r. za przedwczesny, ponieważ został on złożony przed wydaniem przez Sąd wyroku w sprawie. W związku z powyższym na mocy art. 141 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- zwanej dalej p.p.s.a.) orzeczono, jak na wstępie.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł Z. B., wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia, sporządzenie uzasadnienia wyroku w przedmiotowej sprawie oraz o zasądzenie kosztów według norm przepisanych. Niezależnie od powyższego skarżący wniósł na podstawie art. 3 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym o skierowanie do Trybunału Konstytucyjnego pytania prawnego w przedmiocie stwierdzenia niezgodności art. 141 § 2 p.p.s.a. z artykułami: 2, 32, 45, 77 i 78 Konstytucji RP.
W uzasadnieniu swego zażalenia skarżący wskazał, iż zgodnie z informacją Sądu z dnia 14 stycznia 2010 r. wyrok powinien zapaść w dniu 11 lutego 2010 r. i była to ostatnia informacja, jaką uzyskał od Sądu, a więc wiążący skarżącego termin to 18 lutego 2010 r., czyli dzień w którym złożył wniosek o uzasadnienie wyroku. Następnie skarżący wskazał, iż w dniu 19 lutego 2010 r. otrzymał zawiadomienie o odroczeniu terminu publikacji, jednak Sąd nie uzasadnił na czym polega "zawiłość sprawy" w myśl art. 139 § 1 p.p.s.a. W kolejnych częściach uzasadnienia wniesionego zażalenia skarżący odniósł się do wniosku o skierowanie pytania prawnego do Trybunału Konstytucyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 141 § 1 p.p.s.a. uzasadnienie wyroku sporządza się z urzędu w terminie czternastu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo podpisania sentencji wyroku wydanego na posiedzeniu niejawnym z zastrzeżeniem § 2. Natomiast zgodnie z § 2 ww. przepisu w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku.
W związku z powyższym stwierdzić trzeba, iż decydujące znaczenie dla ustalenia momentu, w którym rozpoczyna swój bieg siedmiodniowy termin na zgłoszenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia ma chwila ogłoszenia sentencji orzeczenia. Stąd wniosek o doręczenie wyroku z uzasadnieniem złożony przed ogłoszeniem wyroku, należało uznać za przedwczesny, a tym samym za bezskuteczny, nie wywołujący skutków procesowych.
W niniejszej sprawie, co wymaga podkreślenia, skarżący pismem z dnia 18 lutego 2010 r. (doręczonym mu osobiście w dniu 23 lutego 2010 r.) został poinformowany o tym, że termin publikacji orzeczenia został odroczony na dzień 25 marca 2010 r. godz. 14: 45, sala G. Zawiadomienie powyższe skarżący otrzymał jeszcze przed dniem ogłoszenia orzeczenia. Tym samym skarżący posiadał odpowiednią wiedzę pozwalającą mu na ustalenie początku biegu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.
Przedstawione przez skarżącego zarzuty nie pozwalają na skuteczne zakwestionowanie ustaleń, jak i oceny dokonanej przez Sąd pierwszej instancji w zaskarżonym postanowieniu. Naczelny Sąd Administracyjny nie podzielił także argumentacji skarżącego o konieczności przedstawienia pytania prawnego Trybunałowi Konstytucyjnemu.
Mając wskazane wyżej okoliczności na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wniesione zażalenie na mocy art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., jako pozbawione uzasadnionych podstaw.