Uzasadnienie
W dniu 28 marca 2013 r. (data nadania w urzędzie pocztowym - 7 marca 2013 r.) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, za pośrednictwem organu, wpłynęła skarga Wspólnoty Mieszkaniowej Budynku przy ul. P. [...] w K. na decyzję Świętokrzyskiego Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w Kielcach z dnia [...] grudnia 2012 r. W skardze tej został również zawarty wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Na uzasadnienie wniosku członkowie zarządu wspólnoty E. A. i M. M. wskazali, że o wydaniu zaskarżonej decyzji dowiedzieli się dopiero w dniu 3 marca 2013 r., od dwojga członków zarządu wspólnoty. Wiadomość o tym fakcie nastąpiła na wyraźne żądanie innych członków zarządu, którym tej decyzji nie doręczono. Dodali, że istnienie decyzji było trzymane "w ukryciu".
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie jako wniesioną po terminie oraz przez osoby do tego nieuprawnione, wskazując, że E. A. nie jest członkiem zarządu skarżącej Wspólnoty.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, postanowieniem z dnia 30 kwietnia 2013 r., sygn. akt II SA/Ke 222/13, odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd wskazał, że powołane we wniosku o przywrócenie terminu fakty nie pozwalają na przyjęcie braku winy skarżącej Wspólnoty w przekroczeniu terminu do wniesienia skargi. Sąd podkreślił, że zgodnie z art. 21 ust.1 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 2000 r. Nr 80, poz. 903 ze zmianami) zarząd kieruje sprawami wspólnoty mieszkaniowej i reprezentuje ją na zewnątrz oraz w stosunkach między wspólnotą a poszczególnymi właścicielami lokali. Gdy zarząd jest kilkuosobowy, oświadczenia woli za wspólnotę mieszkaniową składają przynajmniej dwaj jego członkowie (art. 21 ust. 2). W niniejszej sprawie w postępowaniu przed organem odwoławczym skarżącą Wspólnotę reprezentowało dwóch członków zarządu - D. B. i P. B. Ponadto, jak wynika ze znajdujących się w aktach sprawy pocztowych potwierdzeń odbioru, decyzja z dnia [...] grudnia 2012 r. została doręczona właśnie tym osobom.
Zatem mając na względzie ww. treść art. 21 ustawy o własności lokali, skoro zostały spełnione wymogi dotyczące reprezentacji Wspólnoty, to doręczenie zaskarżonej decyzji było skuteczne, a w konsekwencji od daty jej doręczenia rozpoczął się dla Wspólnoty bieg terminu do wniesienia skargi.
Dalej Sąd podniósł, że uchybienia terminu nie może usprawiedliwiać brakiem komunikacji pomiędzy członkami zarządu Wspólnoty. Członkowie zarządu powinni tak organizować swoją pracę, aby interesy Wspólnoty, w tym w szczególności wykonywanie pilnych czynności urzędowych, były zabezpieczone nawet w przypadku konfliktów między jej członkami. Brak dbałości w prowadzeniu spraw Wspólnoty przez jej przedstawicieli nie może być okolicznością usprawiedliwiającą niedochowanie terminu. Ponadto, jak wynika z przedstawionej przez skarżącą Wspólnotę kserokopii uchwały nr [...] z dnia [...] lutego 2013 r. w sprawie wyboru Zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej Budynku przy ul. P. [...] w K., w tej dacie przyjęto rezygnację z członka zarządu P. B., a w skład nowego zarządu weszli B. D., M. M. i A. E. Z kolei w okresie biegu terminu do złożenia skargi na decyzję z dnia [...] grudnia 2012 r. w skład zarządu Wspólnoty, jak wynika ze znajdującej się w aktach administracyjnych sprawy uchwały nr [...] z dnia [...] lutego 2009 r., wchodzili D. A., M.M., P. B., D. B. (P. B. i D. B. otrzymali decyzję organu II instancji w dniu 20 grudnia 2012 r.).
Powyższe okoliczności wskazują zatem, że poprzedni skład zarządu nie planował zaskarżyć ww. decyzji do sądu administracyjnego. Natomiast odmienny pogląd w tej kwestii nowego zarządu nie może być przyczyną przywrócenia terminu do wniesienia skargi.
Zażaleniem Wspólnota Mieszkaniowa Budynku przy ul. P. [...] w K., reprezentowana przez dwóch członków zarządu - E. A. i M. M., zaskarżyła powyższe postanowienie. W zażaleniu podniesiono m.in., że przed organem odwoławczym skarżącą Wspólnotę reprezentowało trzech członków zarządu natomiast zaskarżoną decyzję doręczono tylko dwóm członkom zarządu z celowym pominięciem trzeciego członka aby ukryć ten fakt przed całą Wspólnotą.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
W myśl art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie natomiast z brzmieniem art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
Kryterium braku winy jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania staranności przy dokonywaniu czynności. Powszechnie przyjmuje się – jako kryterium przy ocenie istnienia winy lub jej braku w uchybieniu terminu procesowego – obiektywny miernik staranności jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy (por. postanowienie SN z dnia 14 stycznia 1972 r., sygn. akt II CRN 448/71, OSPiKA 1972/7–8/144). Przy ocenie winy strony lub jej braku w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej należy brać pod uwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub nie podjęciu przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu (por. post. SN z dnia 6 października 1998 r., sygn. akt II CKN 8/08, LEX nr 50679).
Brak winy w uchybieniu terminu należy przyjąć wtedy, gdy zainteresowany nie był w stanie przeszkody pokonać (usunąć) przy użyciu sił i środków normalnie dostępnych. Podkreślenia więc wymaga, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wówczas, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy.
W niniejszej sprawie Sąd I instancji prawidłowo uznał, że podnoszone we wniosku o przywrócenie terminu okoliczności nie świadczą o braku winy po stronie skarżącej w uchybieniu terminu do wniesienia skargi na decyzję Świętokrzyskiego Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w Kielcach z dnia [...] grudnia 2012 r. W zaskarżonym postanowieniu słusznie wskazano, powołując się na treść art. 21 ust. 1 i 2 ustawy o własności lokali, że doręczenie zaskarżonej decyzji dwóm członkom zarządu Wspólnoty reprezentującym tę Wspólnotę w postępowaniu administracyjnym i wnoszącym odwołanie od decyzji organu I instancji, było prawnie skutecznie. Uchybienia terminu nie może natomiast usprawiedliwiać brak komunikacji pomiędzy członkami zarządu reprezentującymi Wspólnotę w postępowaniu administracyjnym a pozostałymi członkami tego zarządu. Powyższa okoliczność, która spowodowała wniesienie skargi po upływie terminu, świadczy o braku należytej dbałości członków zarządu w prowadzeniu spraw Wspólnoty a to z kolei wyklucza możliwość przywrócenia terminu do wniesienia skargi.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.