Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 26 kwietnia 2012 r., sygn. akt IV SA/Po 1171/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę L. P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej [...]WINB) z dnia [...] września 2011 r., nr [...], w przedmiocie nakazu rozbiórki budowli.
Z wnioskiem o dokonanie wykładni opisanego powyżej wyroku zwrócił się skarżący wskazując, że po jego uprawomocnieniu się otrzymał od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej PINB) upomnienie, iż nie rozebrał budynku gospodarczo-garażowego. Zdaniem skarżącego, określony przez PINB zakres rozbiórki wychodzi poza treść art. 3 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U. 2010 r., nr 243, poz. 1623 ze zm., dalej pr.bud.). Z tego względu skarżący wystąpił do [...] WINB ze skargą na znaczne rozszerzenie przez PINB treści wyroku z dnia 26 kwietnia 2012 r. Cytując jeden z wyroków wojewódzkiego sądu administracyjnego skarżący zauważył, że murowany garaż został w nim zaliczony do budynku.
Z kolei garaże tzw. blaszaki nie zostały zakwalifikowane do art. 3 pkt 1 lit. a pr.bud., gdyż jako w całości wykonane z blachy nie potrzebują fundamentów. W związku z tym skarżący wniósł o rozstrzygnięcie wątpliwości co do treści określenia "blaszak".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu stwierdził, że wniosek o wykładnię uzasadnienia wyroku okazał się nieuzasadniony.
W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie nie zaistniały tego rodzaju wątpliwości, które uzasadniałyby konieczność dokonania wykładni sporządzonego uzasadnienia. Sąd w analizowanym uzasadnieniu powołując się na wytyczne zawarte w wyroku z dnia 7 listopada 2008 r., sygn. akt II SA/Po 259/08 w sposób precyzyjny stwierdził, że organ w pełni je zrealizował. Należący do skarżącego "blaszany budynek gospodarczo-garażowy" wymagał pozwolenia na budowę. W analizowanym uzasadnieniu Sąd będąc związanym wskazaniami zawartymi w wyroku z dnia 7 listopada 2008 r. jednoznacznie stwierdził, że będący przedmiotem niniejszego postępowania "blaszak" jest obiektem budowlanym w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit. b pr.bud.
Sąd podkreślił, że zgłoszona przez skarżącego we wniosku z dnia 14 lutego 2013 r. wątpliwość w rzeczywistości nie wynika z niejasnej treści uzasadnienia wyroku z dnia 26 kwietnia 2012 r., lecz z chęci pośredniego kontynuowania meritum postępowania w niniejszej sprawie na etapie egzekucyjnym. Tymczasem instytucja wykładni wyroku sądu administracyjnego nie może być traktowana jako możliwość uzyskania dodatkowych wyjaśnień w sprawie, które byłyby przydatne na dalszym etapie prowadzonego postępowania.
Ponadto Sąd podniósł, że skarżący we wniosku z dnia 14 lutego 2012 r. nie skupił swojej uwagi na samym wyroku z dnia 26 kwietnia 2012 r., tylko na kolejnych czynnościach organów nadzoru budowlanego, dążąc do uzyskania korzystnego dla siebie stanowiska Sądu mającego rozstrzygnąć zaistniały spór ze wskazanymi organami. Rozwiązaniu tego rodzaju sytuacji nie służy instytucja wykładni wyroku.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł L. P., podtrzymując stanowisko co do konieczność wykładni określenia "blaszak".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z przepisem art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) Sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Zarówno w doktrynie, jak i orzecznictwie zgodnie przyjmuje się, że konieczność dokonania wykładni konkretnego rozstrzygnięcia zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, a więc taki, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania. Wykładnia orzeczenia powinna więc zmierzać do usunięcia wątpliwości dotyczących treści rozstrzygnięcia, ale także skutków jakie orzeczenie to ma wywołać. Wykładnia orzeczenia nie może jednak prowadzić do nowego rozstrzygnięcia. Nie może także zmierzać do zmian merytorycznych polegających na reinterpretacji uzasadnienia czy jego poszerzenia o inne elementy istotne zdaniem wnioskodawcy.
Wniosek o wykładnię nie może ponadto zmierzać do wyjaśnienia zawartych w uzasadnieniu orzeczenia wyrażeń prawniczych i znaczenia słów, ani też do polemiki ze stanowiskiem sądu orzekającego w sprawie i wskazaniami co do dalszego postępowania (por. np. postanowienie NSA z dnia 28 stycznia 2010 r. II GZ 1/10, T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, Warszawa 2009, s. 652).
Naczelny Sąd Administracyjny w pełni akceptuje stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, zgodnie z którym wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 26 kwietnia 2012 r., sygn. akt IV SA/Po 1171/11 nie wywołuje żadnych wątpliwości interpretacyjnych, nie zachodziła więc konieczność dokonania wykładni w trybie art. 158 p.p.s.a.
W kwestionowanym uzasadnieniu wyroku Sąd jednoznacznie wskazał bowiem, że przedmiotowy "blaszak" jest obiektem budowlanym w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit.b pr. bud. Ponadto, jak słusznie podniósł Sąd pierwszej instancji, analiza wniosku o dokonanie wykładni prowadzi do konkluzji, że wątpliwości skarżącego dotyczące pojęcia "blaszak" nie wynikają z samej treści uzasadnienia wyroku, lecz z chęci uzyskania dodatkowych wyjaśnień przydatnych na etapie prowadzonego postępowania egzekucyjne w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego. Za dokonaniem wykładni nie przemawia również odwoływanie się przez skarżącego do treści innego wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego, w którym zdefiniowano pojęcie "blaszak".
Z uwagi na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zasadnie odmówił dokonania wykładni uzasadnienia wyroku.
W tej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.