Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 24 maja 2021 r. sygn. akt II SA/Gl 147/21 odrzucił skargę B. D. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie grzywny w celu przymuszenia oraz zwrócił skarżącej uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 zł.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że B. D., reprezentowana przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego, wniosła skargę na opisane w sentencji postanowienia rozstrzygnięcie. Przy wnoszeniu skargi uiszczono wpis sądowy w kwocie 100 zł. W odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi wskazano, że wartość przedmiotu zaskarżenia stanowi kwota grzywny, tj. 180600 zł. W związku z powyższym zarządzeniem z dnia 22 marca 2021 r. wezwano stronę skarżącą do uzupełnienia wpisu od skargi w kwocie 1900 zł. Powyższe należało wykonać w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie do uzupełnienia wpisu sądowego doręczono pełnomocnikowi skarżącej 15 kwietnia 2021 r. W wyznaczonym terminie, który upłynął 22 kwietnia 2021 r., nie uiszczono wymaganego wpisu.
W konsekwencji Sąd, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) odrzucił skargę, bowiem skarżąca w zakreślonym terminie nie uzupełniła wpisu od skargi.
B. D. wniosła zażalenie na powyższe postanowienie. Zarzuciła Sądowi pierwszej instancji naruszenie następujących przepisów:
- 1. art. 231 p.p.s.a. w zw. z § 1 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2193; dalej: rozporządzenie w sprawie wpisu) poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, polegające na uznaniu, że w niniejszej sprawie wpis od skargi ma charakter wpisu stosunkowego i zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem, wobec czego wynosi 2000 zł;
- 2. art. 231 p.p.s.a. w zw. z § 2 ust. 1 pkt 1 ww. rozporządzenia poprzez jego niezastosowanie, skutkujące pominięciem przez Sąd okoliczności, że w sprawach dotyczących skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym, zabezpieczającym wpis ma charakter wpisu stałego i wynosi 100 zł.
W związku z powyższymi zarzutami skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości, a także zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym od skargi (art. 230 § 2 p.p.s.a.), pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Stosownie do treści art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnych czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. podlega natomiast odrzuceniu.
W rozpoznawanej sprawie skarżąca zarządzeniem z dnia 22 marca 2021 r. została wezwana do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi o kwotę 1900 zł. Odpis przedmiotowego zarządzenia został skutecznie doręczony stronie 15 kwietnia 2021 r. W ustawowym 7-dniowym terminie skarżąca nie skorzystała z możliwości zaskarżenia zarządzenia i wobec upływu terminu do wniesienia zażalenia zarządzenie o wezwaniu o uzupełnienia wpisu stało się prawomocne. Ponadto bezsporne jest (okoliczności tej nie podważa sama skarżąca), że w wyznaczonym terminie nie uiszczono (tytułem uzupełnienia) wymaganej zarządzeniem kwoty wpisu sądowego o brakującą kwotę 1900 zł. Nie ulega zatem wątpliwości, że brak fiskalny skargi nie został usunięty. Tym samym zaistniała podstawa do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.
Jako nieskuteczne należy w tej sytuacji ocenić zarzuty zażalenia. Skarżąca kwestionuje przede wszystkim prawidłowość ustalenia wysokości wpisu sądowego – jako wpisu stosunkowego – na łączną kwotę 2000 zł (§ 1 pkt 4 rozporządzenia w sprawie wpisu), gdy tymczasem zdaniem strony należny w niniejszej sprawie wpis sądowy od skargi winien być wpisem stałym w wysokości 100 zł (§ 2 ust. 1 pkt 1 ww. rozporządzenia). Na tym etapie postępowania tego rodzaju argumentacja nie może jednak odnieść zamierzonego skutku. W postanowieniu o odrzuceniu skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Sąd nie jest bowiem uprawiony do określania innej podstawy prawnej i wysokości wpisu sądowego niż ta, jaka wynika z prawomocnego zarządzenia przewodniczącego o wezwaniu do uiszczenia (uzupełnienia) wpisu.
Przypomnieć warto, że zarządzenie wydane na podstawie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. o wezwaniu do uiszczenia bądź uzupełnienia wpisu sądowego niewątpliwie jest zarządzeniem przewodniczącego w przedmiocie kosztów sądowych, na które przysługuje zażalenie w oparciu o art. 227 § 1 tej ustawy. Ponieważ jednak skarżąca była i jest zastępowana przez profesjonalnego pełnomocnika będącego radcą prawnym, to – w myśl art. 163 § 2 w zw. z art. 167 p.p.s.a. – przy doręczeniu odpisu ww. wezwania nie zamieszczono stosownego pouczenia o prawie i trybie jego zaskarżenia. Zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 22 marca 2021 r., wobec jego niezaskarżenia w trybie określonym w art. 227 § 1 p.p.s.a., jest prawomocne i wiąże na obecnym etapie postępowania – także co do wysokości należnego wpisu (por. postanowienie NSA z 5 września 2014 r., I GSK 1511/14; publ. CBOSA).
Nadto, zarządzenie to zawierało jasne pouczenie o terminie uiszczenia i skutkach nieuiszczenia wymienionej kwoty 1900 zł. W tej sytuacji Sąd pierwszej instancji zasadnie odrzucił skargę w oparciu o art. 220 § 3 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.