Postanowienie NSA z 16 września 2005 r., II OZ 481/05

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 16 września 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. C. na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 czerwca 2005 r. w przedmiocie oddalenia zażalenia o przywrócenie terminu do uiszczenia opłaty od skargi kasacyjnej, sygn. akt II OZ 481/05 na decyzję Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 26 stycznia 2004 r., nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania postanawia odrzucić zażalenie

Skład

Sędzia NSA Włodzimierz Ryms przewodniczący

Uzasadnienie

Ostatecznym postanowieniem z dnia 14 czerwca 2005 r. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do uiszczenia opłaty od skargi kasacyjnej. Zdaniem Sądu pełnomocnik skarżącej wniósł opłatę z uchybieniem ustawowego terminu, a następnie niefrasobliwie tłumaczył się dlaczego owego terminu nie dochował nie usprawiedliwiając uchybienia.

Skarżący w zażaleniu z dnia 22 lipca 2005 r. ponowił swą argumentację z wcześniejszych pism. Wskazał, że uchybienie było wynikiem nieporozumienia, a opóźnienie we wniesieniu opłaty było przypadkowe, jako nawyk z wnoszenia opłat sądowych i niewątpliwie było sprzeczne z przepisami. Skarżący wskazał, że Sąd winien każdorazowo badać, iż uchybienie terminu powoduje dla strony ujemne skutki procesowe, a tak jego zdaniem jest w niniejszej sprawie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.

Skarżący pismem z dnia 12 lipca 2005 r. został pouczony, iż orzeczenia NSA są ostateczne w toku instancji i nie podlegają dalszemu zaskarżeniu. Tyczy się to również postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 czerwca 2005 r. wydanego w niniejszej sprawie. W tym stanie rzeczy skarżący wyczerpał ustawowy tok instancji i nie przysługują mu żadne środki do wzruszenia ostatecznego i prawomocnego postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 czerwca 2005 r.

Wobec powyższego zażalenie, na podstawie art. 178 w zw. art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało odrzucić.