Uzasadnienie
Uzasadnienie.
J. K. (,,skarżący’’), reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, w dniu 7 stycznia 2021 r., wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] grudnia 2020 r., znak: [...], w przedmiocie stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa. Wraz ze skargą uiścił wpis sądowy w wysokości 200 zł (potwierdzenie uiszczenia wpisu k. 25).
Przewodniczący Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zarządzeniem z 12 lutego 2021 r. (k.1), wezwał ww. skarżącego - reprezentowanego przez pełnomocnika - do usunięcia braków formalnych skargi – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez: 1) nadesłanie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi;
- 2) nadesłanie jednego odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem;
- 3) wskazanie numeru PESEL skarżącego.
Zdaniem Sądu pierwszej instancji, z akt sprawy wynika, że pomimo prawidłowo doręczonego wezwania na adres kancelarii pełnomocnika skarżącego (podany w skardze), powyższe braki formalne skargi nie zostały uzupełnione.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 25 maja 2021 r., sygn. akt VII SA/Wa 267/21, w pkt 1 odrzucił skargę, a w pkt 2 zwrócił skarżącemu uiszczony wpis sądowy.
W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący reprezentowany przez pełnomocnika wniósł o jego uchylenie.
W uzasadnieniu podniósł, że w przesyłce z Sądu, którą odebrał w dniu 22 lutego 2021 r. znajdowały się:
- 1. pismo Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 17 lutego 2021 roku zatytułowane "DORĘCZENIE ODPISU ODPOWIEDZI NA SKARGĘ" (I karta),
- 2. odpowiedź na skargę (2 karty),
- 3. pusta (niezapisaną) kartę,
- 4. informacja z dnia 17 lutego 2021 roku w przedmiocie możliwości rozpoznania sprawy w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym (1 kartę),
- 5. informacja z dnia 17 lutego 2021 roku w przedmiocie możliwości skierowania sprawy na posiedzenie niejawne w trybie art. 15zzs[4] ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem C0VID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (1 kartę).
Brak było natomiast wezwania do uzupełnienia braków formalnych, na które powołuje się Sąd. Przesyłka nie wyglądała przy tym na naruszoną, co mogłoby budzić podejrzenia pełnomocnika skarżącego co do okoliczności, że w kopercie znajdować się winny inne dokumenty niż te, które rzeczywiście znajdowały się w przesyłce.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
W niniejszej sprawie przyczyną odrzucenia skargi było przyjęcie, że prawidłowo wezwany pełnomocnik skarżącego nie uzupełnił w terminie braków formalnych skargi, tj. nie nadesłał pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi; jednego odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem oraz nie wskazał numeru PESEL skarżącego.
Natomiast pełnomocnik skarżącego podnosi, że w skierowanej do niego przesyłce znajdowały się tylko dokumenty wymienione w zażaleniu. Przesyłka nie zawierała natomiast wezwania do uzupełnienia powyższych braków formalnych skargi.
W niniejszej sprawie jak wynika z akt, na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przedmiotowej przesyłki (k-27) jako rodzaj przesyłki wpisano: "wstępne", nie wyszczególniono natomiast co przesyłka dokładnie zawierała. Zważyć też należy, że dokumenty skierowane do pełnomocnika skarżącego zostały sporządzone na oddzielnych drukach (k-21, 22, 23 i 24), co w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego – wobec twierdzeń pełnomocnika skarżącego o nieotrzymaniu wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi – nie wyklucza sytuacji, w której omyłkowo do koperty nie zostało włożone wezwanie o uzupełnienie braków formalnych skargi. W przedmiotowej sprawie istnieją zatem poważne wątpliwości co do tego, czy pełnomocnik skarżącego faktycznie otrzymał wezwanie do uzupełnienia braków skargi.
W tej sytuacji uznać należy, że odrzucenie skargi ze wskazanych przyczyn stanowiłoby nieuzasadnione ograniczenie gwarantowanego przez art. 45 ust. 1 Konstytucji RP prawa do sądu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 kwietnia 2009 r., sygn. akt II OSK 544/09). Ponadto za uwzględnieniem argumentów podnoszonych w zażaleniu przemawia zasada prymatu merytorycznego rozpoznania sprawy, nad rozpoznaniem jej w sposób formalny. Jeżeli istnieją bowiem wątpliwości, co do prawidłowości doręczenia zarządzeń nakładających na stronę określone obowiązki i to pod rygorem formalnego zakończenia sprawy poprzez odrzucenie skargi, to uwzględniając okoliczności sprawy, należy kierować się potrzebą doprowadzenia do merytorycznego jej zbadania (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 maja 2013 r., sygn. akt II OSK 1188/13).
W kontekście powyższych rozważań, odrzucenie skargi w rozpoznawanej sprawie z powodu nieuzupełnienia jej braków formalnych, w sytuacji, kiedy istnieją uzasadnione wątpliwości, co do prawidłowości doręczenia wezwania do uzupełnienia tych braków, stanowi naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.