Uzasadnienie
Uzasadnienie
W dniu 29 czerwca 2004r. U. i M. H. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 31 maja 2004 r., Znak: [...] odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 16 sierpnia 1999r. Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Powiatu Bielskiego z dnia 10 czerwca 1999r. Znak: [...] nakazującą M. H. rozbiórkę samowolnie wykonanego obiektu budowlanego.
Postanowieniem z dnia 15 października 2004r. sygn. akt II SA/WA 1041/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Postanowieniem z dnia 22 marca 2005r. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił powyższe postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie stwierdzając, iż skarżący wykazał w zażaleniu możliwość zaistnienia przesłanek określonych w art. 61§3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa".
Postanowieniem z dnia 10 czerwca 2005r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po ponownym rozpoznaniu sprawy oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji. W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd stwierdził, iż inwestor dokonujący samowoli budowlanej powinien liczyć się z kosztami ewentualnej rozbiórki. Przywrócenie do stanu zgodnego z prawem nie powinno napotykać większych trudności zwłaszcza, iż rozbiórka dotyczy jedynie samowolnie dobudowanej części budynku, a nie jego całości. Jeżeli chodzi o system grzewczy budynku, który uległ zmianie w wyniku wykonania budowy, zdaniem Sądu należy dążyć do tego aby prace rozbiórkowe przeprowadzono w okresie letnim.
Na powyższe postanowienie U. i M. H. wnieśli zażalenie podnosząc, iż wykonanie rozbiórki spowoduje znaczne szkody wiążące się ze zmianą systemu grzewczego całego budynku mieszkalnego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 190 ppsa Sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Nie można oprzeć skargi kasacyjnej od orzeczenia wydanego po ponownym rozpoznaniu sprawy na podstawach sprzecznych z wykładnią prawa ustaloną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny.
Powołane przez stronę argumenty mające uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zostały ocenione przez Naczelny Sąd Administracyjny, który w postanowieniu z dnia 22 marca 2005r. sygn. akt II OZ 88/05 stwierdził, iż sytuacja na jaką skarżący się powołują "wskazuje na potencjalną możliwość zaistnienia przesłanek pozwalających na wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji". Takie stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego należy rozumieć w ten sposób, iż Sąd ten przyjął, że w sprawie niniejszej zachodzą przesłanki do uwzględnienia wniosku skarżących o wstrzymanie wykonania decyzji. Tym samym wywody w zaskarżonym postanowieniu Sądu I instancji, iż w sprawie nie zachodzą przesłanki określone w art. 61§3 ppsa pozostają w sprzeczności z art. 190 ppsa.
Z powyższych względów, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 185§1 w zw. z art. 197 ppsa.