Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 30 stycznia 2014 r., sygn. akt II SA/Po 1039/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w punkcie 1. odrzucił zażalenie M. K. na postanowienie tego Sądu z dnia 23 października 2013 r. o odrzuceniu skargi; w punkcie 2. odrzucił jego wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia.
Zarządzeniem z dnia 24 kwietnia 2014 r. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał M. K. do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia dotyczącego rozstrzygnięcia objętego punktem 2 wskazanego wyżej postanowienia w kwocie 100 zł, stosownie do § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193) w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia zażalenia.
Zażalenie na to zarządzenie wniósł M. K. domagając się jego uchylenia. W uzasadnieniu wskazał, że zgodnie z treścią art. 227 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi od zażaleń nie będących środkiem odwoławczym co do istoty sprawy nie pobiera się opłat sądowych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; zwanej dalej "P.p.s.a."), strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Stosownie do art. 214 § 1 P.p.s.a., jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie. W związku z tym, że sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata (art. 220 § 1 wskazanej ustawy), Przewodniczący miał obowiązek wezwania skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia.
Rozpoznając zażalenie Naczelny Sąd Administracyjny kontroluje jedynie prawidłowość wydania zaskarżonego zarządzenia i określenia w nim wysokości wpisu sądowego.
W zarządzeniu powołano § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowi, że wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności wynosi 100 zł w sprawach zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych.
Skarżący wniósł zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 stycznia 2013 r., w którym w punkcie 1. odrzucono zażalenie M. K. na postanowienie tego Sądu z dnia 23 października 2013 r. o odrzuceniu skargi; w punkcie 2. odrzucono jego wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. Tym samym uznać należy, że podstawa wskazana przez Sąd pierwszej instancji w zarządzeniu z dnia 24 kwietnia 2014 r. oraz wysokość wpisu zostały podane prawidłowo.
Odnosząc się do argumentacji zawartej w zażaleniu należy podnieść, że zgodnie z art. 227 § 1 P.p.s.a. na zarządzenie przewodniczącego oraz postanowienie WSA w przedmiocie kosztów sądowych przysługuje zażalenie, jeżeli strona nie składa środka odwoławczego co do istoty sprawy. Zwolnienie zatem z opłat sądowych na podstawie art. 227 § 2 P.p.s.a. dotyczy jedynie postanowień (zarządzeń) wydawanych w przedmiocie kosztów sądowych. Zaskarżone zaś przez stronę postanowienie z dnia 30 stycznia 2014 r. dotyczy rozstrzygnięcia, które nie mieści się w katalogu zarządzeń i postanowień wydawanych na podstawie przepisów rozdziału 2 – "Koszty sądowe", oraz rozdziału 3 – "Zwolnienie od kosztów sądowych", zawartych w dziale V P.p.s.a.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, zaskarżone zarządzenie odpowiada prawu, dlatego też na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.