Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 13 października 2008 r., sygn. akt II SA/Wa 840/07, na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", odrzucił zażalenie D. i M. W. na postanowienie tego Sądu z dnia 25 sierpnia 2008 r. odrzucające skargę kasacyjną D. i M. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 maja 2008 r. w sprawie ze skargi D. i M. W. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2007 r. w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że skarżący nie dochowali wymagań z art. 194 § 4 ppsa, ponieważ zażalenie na postanowienie o odrzuceniu sporządzonej osobiście skargi kasacyjnej, mimo prawidłowego pouczenia, jakie otrzymali skarżący, i przyznanego im postanowieniem z dnia 7 listopada 2007 r. adwokata ustanowionego z urzędu, również sporządzili osobiście.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożyli D. i M. W. wnosząc o jego uchylenie, wskazując, że adwokat przyznany skarżącym z urzędu, odmówił sporządzenia zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 197 § 2 ppsa do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, zaś stosownie do art. 178 ppsa wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną. W myśl art. 194 § 4 zasadą jest, że zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego.
Z akt sprawy nie wynika, żeby skarżący byli uprawnieni do wniesienia zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Niedotrzymanie obowiązku nałożonego art. 194 § 4 ppsa, tzw. przymusu radcowsko - adwokackiego, stosownie do art. 178 ppsa, skutkuje jego odrzuceniem.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej zostało doręczone skarżącym wraz z prawidłowym pouczeniem o sposobie i trybie złożenia środka zaskarżenia na to postanowienie, natomiast skarżący, mimo tego pouczenia, zażalenie sporządzili osobiście, a zatem postanowienie Sądu I instancji jest słuszne i zgodne z prawem.
Wskazać również należy, że zgodnie ze stanowiskiem wyrażonym w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 262/05, wyznaczenie adwokata (radcy prawnego) z urzędu przez korporację prawniczą i podjęcie przez niego czynności np. sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, stanowi wykonanie wydanego w danej sprawie postanowienia o przyznaniu prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata (radcy prawnego). Wobec powyższego należy uznać, że jeżeli profesjonalny pełnomocnik reprezentujący stronę nie znalazł podstaw do wniesienia zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną, o czym strona została poinformowana, to również sytuacja taka stanowi wykonanie postanowienia o przyznaniu prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Jeżeli skarżący nie są zadowoleni z działań swojego pełnomocnika ustanowionego z urzędu powinni zwrócić się w tej sprawie do odpowiedniego samorządu zawodowego.
Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji na mocy art. 184 w związku z art. 197 ppsa.