Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 21 stycznia 2009 r., sygn. akt II SA/Wa 840/07, na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", odrzucił zażalenie na postanowienie tego Sądu z dnia 27 listopada 2008 r. oddalające wniosek D. W. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 maja 2008 r. w sprawie ze skargi D. i M. W. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2007 r. w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że przepisy ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie sądu oddalające wniosek o uzupełnienie wyroku.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożyli D. i M. W. wnosząc o jego uchylenie wyrażając swoje niezadowolenie.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 194 § 1 ppsa zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, które są enumeratywnie wymienione w tym przepisie. Jeżeli zatem ustawa przewiduje, w określonych sytuacjach, wydanie postanowienia i jednocześnie nie stanowi, że od takiego postanowienia przysługuje wniesienie zażalenia, to niedopuszczalne jest wniesienie takiego środka zaskarżenia. Z analizy ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika, że nie przewiduje ona możliwości złożenia zażalenia na rozstrzygnięcie podjęte w przedmiocie uzupełnienia, bądź odmowy uzupełnienia wyroku.
Należy zatem stwierdzić, że odrzucenie zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 listopada 2008 r. oddalające wniosek o uzupełnienie wyroku, odpowiada prawu.
Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji na mocy art. 184 w związku z art. 197 ppsa.