Uzasadnienie
Skarżący L. L. wystąpił z wnioskiem o wyłączenie sędziego NSA Małgorzaty Stahl w sprawie zakończonej postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 czerwca 2011 r., sygn. akt II OZ 541/11 o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem NSA z dnia 20 maja 2011 r., sygn. akt II OZ 387/11 w sprawie ze skargi L. L. na bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w T. w przedmiocie choroby zawodowej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Instytucja wyłączenia sędziego zarówno z mocy prawa, jak i na wniosek strony jest istotną gwarancją procesową, która ma zapewnić rozpoznanie sprawy przez sąd w takim składzie orzekającym, którego sędziowie nie pozostają w relacjach osobistych ze stronami oraz nie mieli określonych wcześniej związków z rozpoznawaną sprawą. Celem przepisów o wyłączeniu sędziego we wszystkich procedurach sądowych jest eliminowanie przyczyn, które mogą skutkować wątpliwościami co do bezstronności i obiektywizmu sędziego w rozpoznaniu określonej sprawy. Poza wypadkami wyłączenia z mocy samego prawa (art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi; Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej; P.p.s.a.), wyłączenie sędziego następuje na wniosek wówczas, jeżeli zachodzą takie okoliczności, które mogłyby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego.
Wniosek o wyłączenie sędziego wnosi się w toku postępowania, ma on bowiem zagwarantować rozpoznanie sprawy przez bezstronny sąd. Skoro postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie ze skargi o wznowienie postępowania zostało zakończone prawomocnym postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 czerwca 2011 r., sygn. akt II OZ 541/11 o odrzuceniu skargi o wznowienie, to wniosek o wyłączenie sędziego Naczelnego Sądu Administracyjnego jest niedopuszczalny, ponieważ sprawa została już rozpoznana i przed NSA nie toczy się postępowanie.
Na marginesie należy wskazać, że podnoszone przez skarżącego zarzuty dotyczące wydanego w sprawie orzeczenia, w szczególności wadliwego ustalenia przedmiotu sprawy nie mogą być oceniane w toku rozpoznawania wniosku o wyłączenie sędziego. Wniosek o wyłączenie sędziego nie jest środkiem służącym do weryfikacji orzeczeń wydanych przez sąd rozpoznający sprawę. Sąd rozpoznający wniosek o wyłączenie sędziego nie może wkraczać w zakres oceny faktycznej i prawnej sprawy, a jedynie bada, czy wniosek o wyłączenie sędziego jest dopuszczalny i czy zachodzą okoliczności, które mogą skutkować wyłączeniem sędziego.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 64 § 3 i z art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia