Uzasadnienie
M. G. i T. G. (dalej jako skarżący) wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] października 2019 r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z 23 grudnia 2019 r. skarżący zostali wezwani do uiszczenia solidarnie wpisu od skargi w niniejszej sprawie w wysokości 500 zł. W terminie do uiszczenia wpisu skarżący wystąpili z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy obejmującego zwolnienie ich od kosztów sądowych.
Postanowieniem z dnia 25 czerwca 2020 r. sygn. akt II SPP/Po 18/20 referendarz sądowy odmówił skarżącym przyznania prawa pomocy w żądanym zakresie. W wyniku rozpoznania sprzeciwu od powyższego postanowienia Sąd prawomocnym postanowieniem z 20 listopada 2020 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie referendarza sądowego z dnia 25 czerwca 2020 r.
Następnie Przewodniczący Wydziału II zarządzeniem z 23 listopada 2020 r. sygn. akt 1129/19 wezwał skarżących do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 23 grudnia 2019 r., tj. do uiszczenia wpisu w wysokości 500 zł pod rygorem odrzucenia skargi. W zarządzeniu tym zawarto pouczenie, że środki zaskarżenia od niego nie przysługują (k. 71). Przedmiotowe wezwanie zostało doręczone skarżącym 9 grudnia 2020 r. (k. 76, 77). Wymagany wpis od skargi nie został uiszczony w zakreślonym terminie.
Skarżący w piśmie z dnia 14 grudnia 2020 r. (nadanym 15 grudnia 2020 r. – k.
88) zatytułowanym "Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia" wskazali, że dołączają "dokumenty mogące pozwalać wnieść skargę [w sprawie] niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia Rzecznikowi Praw Obywatelskich" (k. 78). Podniesiono między innymi, że WSA w Poznaniu w sprawie ze skargi skarżących o sygn. II SA/Po 973/17 zwolnił ich od obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W postępowaniu tym Sąd wyrokiem z 18 kwietnia 2018 r. uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Wójta z dnia [...] lutego 2017 r. sygn. [...]. Postępowanie II SPP/Po 18/20; II SA/Po 1129/19 jest postępowaniem wtórnym przez niewykonanie wyroku z 18 kwietnia 2018 r.
Postanowieniem z 11 lutego 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 1129/19 odrzucił skargę M. G. i T. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] października 2019 r., nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy.
Powodem odrzucenia skargi było nieuiszczenie przez skarżących w wyznaczonym do tego terminie wpisu sądowego od skargi pomimo wezwania ich do wykonania tego obowiązku zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 23 listopada 2020 r.. W zarządzeniu tym powołano się na prawomocne zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 23 grudnia 2019 r. wzywające do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 500 zł pod rygorem jej odrzucenia.
Sąd zauważył, że wniesione w terminie do uiszczenia wpisu pismo z dnia 14 listopada (powinno być grudnia) 2020 r. nie mogło doprowadzić do skutecznego zakwestionowania prawomocnego zarządzenia z dnia 23 grudnia 2019 r. stanowiącego wezwanie do uiszczania wpisu. Stanowiło ono wniosek do Rzecznika Praw Obywatelskich w przedmiocie wniesienia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Sąd wyjaśnił, że nie nadał biegu podaniu skarżących z dnia 14 grudnia 2020 r. do Rzecznika Praw Obywatelskich w sprawie wniesienia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.
Sąd wskazał, że sąd administracyjny nie pośredniczy w przekazywaniu pism do innych organów poza wypadkami wyraźnie wskazanymi w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skoro skarżący zamierzają zwrócić się do Rzecznika Praw Obywatelskich o wniesienie określonego środka prawnego w ich imieniu, to powinni skierować odpowiedni wniosek bezpośrednio do tego organu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 lutego 2016 r. sygn. akt II OPP 1/16, dostępne w bazie orzeczeń pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Sąd I instancji zauważył, że w obrocie istnieje prawomocne zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II z dnia 23 grudnia 2019 r. o wezwaniu do uiszczenia solidarnie wpisu od skargi w niniejszej sprawie w wysokości 500 zł. Prawomocne jest również postanowienie tutejszego Sądu z dnia 20 listopada 2020 r. w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy. Skarżący nie zostali w niniejszej sprawie zwolnieni od kosztów sądowych. Sąd podkreślił, że zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II z dnia 23 listopada 2020 r. jest niezaskarżalne i ma tzw. techniczny charakter, gdyż stanowi wezwanie skarżących do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 23 grudnia 2019 r., tj. do uiszczenia wpisu w wysokości 500 zł. Wezwanie to zostało doręczone skarżącym w dniu 9 grudnia 2020 r. Termin do uiszczenia wpisu upłynął 16 grudnia 2020 r. a wymagana opłata od skargi nie została wniesiona.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 58 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325; dalej jako "P.p.s.a."), orzekł o odrzuceniu skargi.
Skarżący wnieśli zażalenie na powyższe postanowienie pismem z dnia 6/5 marca 2021 r., co wynika z ich oświadczenia z 2 kwietnia 2021 r. W zażaleniu tym skarżący informują o wniesieniu 15 grudnia 2020 r. skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia do WSA w Poznaniu oraz do Rzecznika Praw Obywatelskich. W piśmie tym ani też w dołączonym do niego piśmie z 5 lutego 2021 r. skarżący nie przedstawili żadnych powodów, które mogłyby mieć istotny wpływ na zaskarżone postanowienie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Gdy pismem wnoszonym do sądu jest środek zaskarżenia lub środek odwoławczy wskazany w art. 220 § 3 P.p.s.a. i jeśli pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, to środki te podlegają odrzuceniu przez sąd.
W niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości fakt, że skarżący nie uiścili wpisu od skargi i zostali wezwani przez Przewodniczącego Wydziału do wykonania tego obowiązku w stosownym terminie i pod rygorem odrzucenia skargi (zarządzenie z 23 grudnia 2019 r.). Ponieważ wnieśli w terminie do uiszczenia wpisu o przyznanie im prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, to wykonanie obowiązku uiszczenia wpisu należało wstrzymać do chwili prawomocnego orzeczenia o przyznaniu prawa pomocy. Jak wynika z akt sprawy prawomocne orzeczenie Sądu w tym przedmiocie zapadło 20 listopada 2020 r. Wówczas Sąd utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie referendarza sądowego z 25 czerwca 2020 r., którym odmówiono skarżącym przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
W tym stanie sprawy należało ponowić wezwanie Przewodniczącego Wydziału do uiszczenia wpisu od skargi powołując się na prawomocność poprzedniego zarządzenia. Powyższe jak słusznie zauważył Sąd I instancji ma charakter wyłącznie techniczny i ma jedynie przypomnieć stronom o istnieniu prawomocnego obowiązku w zakresie uiszczenia brakującego wpisu od skargi. Wyznacza nowy termin oraz określa rygor w razie nie wypełnienia powyższego obowiązku.
Skoro zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z 23 listopada 2020 r. powoływało się na prawomocne zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z 23 grudnia 2019 r. w zakresie uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 500 zł, określiło termin do jego uiszczenia, wskazało rygor odrzucenia skargi oraz zawierało pouczenie, że zarządzenie jest niezaskarżalne, to skarżący byli zobligowani wykonać zarządzenie w terminie. Wezwanie doręczono 9 grudnia 2020 r. a zatem termin upływał 16 grudnia 2020 r. W przypadku braku wpłaty lub upływu 7 dniowego terminu do jej dokonania od dnia doręczenia wezwania Sąd zobligowany był do odrzucenia skargi stosownie do art. 220 § 3 P.p.s.a. Z akt sprawy jednoznacznie wynika, że skarżący nie dopełnili tego obowiązku. Zaskarżone postanowienie nie zasługuje zatem na uchylenie bowiem Sąd I instancji w stanie faktycznym i prawnym w sprawie orzekł zgodnie z obowiązującymi przepisami.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.