Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 10 maja 2005r. sygn. akt II SA/Bk 794/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odrzucił wniosek Z. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego w sprawie ze skargi Z. P. na decyzję Podlaskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Białymstoku z dnia 18 października 2004r., Nr [...] w przedmiocie odmowy wydania nakazu rozbiórki obiektu budowlanego i zobowiązania do przedłożenia dokumentacji.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd przytoczył, że wniosek o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego nie może być rozpoznany merytorycznie, ponieważ został wywiedziony w dniu 15 marca 2005r. w sytuacji gdy postanowienie z dnia 22 lutego 2005r. o odrzuceniu zażalenia na postanowienie z dnia 3 lutego 2005r. w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej, było już prawomocne zaś zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)- prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku.
Zażalenie na w/w postanowienie z dnia 10 maja 2005r. wniósł Z. P. reprezentowany przez matkę L. P.. W zażaleniu skarżący podniósł, że WSA wymaga, aby zażalenia były sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego natomiast wniosek o przyznanie prawa pomocy został jednak odrzucony, chociaż wszystkie terminy zostały zachowane a "każde pismo z Sądu" było zaskarżane. Skarżący nie rozumie dlaczego postanowienie Sądu z dnia 22 lutego 2005r. stało się prawomocne "skoro dnia 12 lutego 2005r. w tej sprawie zostało przesłane zażalenie pełnomocnika do NSA w Warszawie za pośrednictwem WSA w Białymstoku". Na tej podstawie w zażaleniu wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia z dnia 10 maja 2005r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest uzasadnione. Zgodnie z art. 243 § ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Z kolei art. 245 powołanej wyżej ustawy stanowi, że prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
Jak wynika z akt sprawy postanowienie z dnia 22 lutego 2005r. sygn. akt II SA/Bk 794/04 odrzucające zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 3 lutego 2005r. sygn. akt II SA/Bk 794/04 w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej, nie zostało przez skarżącego zaskarżone. Postanowienie to (z dnia 22 lutego 2005 r.), pełnomocnik skarżącego otrzymała wraz z pouczeniem o sposobie i terminie zaskarżenia w dniu 7 marca 2005 r., a więc termin do zaskarżenia tego orzeczenia upłynął z dniem 14 marca 2005 r. Wbrew zatem twierdzeniom skarżącego w terminie do dnia 14 marca 2005 r., nie wpłynęło do Sądu zażalenie na postanowienie z dnia 22 lutego 2005r. Dopiero wnioskiem przesłanym do Sądu w dniu 15 marca 2005r. L. P. reprezentująca skarżącego Z. P. wystąpiła o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. zwolnienia od kosztów i ustanowienia radcy prawnego.
We wniosku pełnomocnik wskazała własne dane. W dniu 15 marca 2005r. postanowienie z dnia 22 lutego 2005r. było więc już prawomocne zaś "wniosek o przyznanie prawa pomocy może zostać złożony przed wszczęciem postępowania, zanim zostanie złożona skarga, jak również w toku postępowania aż do jego prawomocnego zakończenia" (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat i M. Niezgódka – Medek "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz.", Zakamycze 2005r., str. 586).
Ponadto, jak wynika z akt sprawy, w wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych skargi pełnomocnik skarżącego został pouczony o skutkach prawnych, a mimo tego braki te nie zostały uzupełnione. W toku dalszego postępowania pełnomocnik skarżącego L. P. była również pouczana o możliwość wystąpienia do Sądu o ustanowienie skarżącemu profesjonalnego pełnomocnika w związku z tym, iż przedmiotem zaskarżenia mogły być orzeczenia Sądu, dla których zaskarżenia ustawa przewiduje przymus adwokacko-radcowski, jednak dopiero w dniu 15 marca 2005r. z wnioskiem takim wystąpiła a poza tym we wniosku nie wskazała danych swojego mocodawcy.
Z powyższych względów zażalenie jako nieuzasadnione, podlega oddaleniu, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270) co orzeczono jak w sentencji.