Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] października 2017 r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Bydgoszczy utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta Bydgoszczy z dnia [...] czerwca 2017 r., nr [...] w sprawie wykonania czynności zmierzających do przywrócenia środowiska do stanu właściwego.
W skardze na powyższą decyzję A. B. i W. B. wnieśli o wstrzymanie wykonania ww. decyzji Prezydenta Miasta Bydgoszczy z dnia [...] czerwca 2017 r., nr [...].
Postanowieniem z dnia 5 lutego 2018 r., sygn. akt II SA/Bd 1429/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Dokonując oceny złożonego wniosku Sąd stwierdził, że skarżący nie uprawdopodobnili, iż zachodzą ustawowe przesłanki wstrzymania wykonania decyzji. Wskazał, że bez wątpienia uzasadnieniem wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie jest zwrócenie się do sądu z samym żądaniem wstrzymania.
Sąd, analizując akta sprawy, nie dostrzegł także z urzędu przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji, ani też jakichkolwiek okoliczności uzasadniających - w drodze wyjątku - zastosowanie art. 49 § P.p.s.a.
Sąd stwierdził, że nieprzedstawienie przez skarżących potrzebnych informacji uniemożliwiło Sądowi ocenę wniosku w kontekście wymogów stawianych w ww. przepisie. Stąd Sąd nie znalazł podstaw do uznania, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącej znacznej szkody bądź trudne do odwrócenia skutki.
W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący wnieśli o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez wstrzymanie konieczności wykonania decyzji nr [...] z dnia 29 czerwca 2017 r., w której Prezydent Miasta Bydgoszczy, który orzekł w przedmiocie nałożenia na skarżących obowiązku wykonania czynności zmierzających do przywrócenia środowiska do stanu właściwego tj. do odtworzenia siedlisk ptaków - jerzyka Apus apus, zniszczonych w wyniku prac remontowo - budowlanych, prowadzonych na budynku przy ulicy P. [...] w Bydgoszczy w 2016 r.
Zaskarżonemu postanowieniu zarzucili naruszenie art. 61 § 3 P.p.s.a., poprzez naruszenie zasady praworządności postępowania, polegającej na braku kompleksowego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, przy jednoczesnym nie uwzględnieniu słusznego interesu odwołujących podczas gdy odmowa wstrzymania wykonania decyzji Prezydenta Miasta Bydgoszczy z dnia [...] czerwca 2017 r, narazi skarżących na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody.
W uzasadnieniu zażalenia skarżący podnieśli, że obowiązek wykonania czynności zmierzających do przywrócenia środowiska do stanu właściwego tj. do odtworzenia siedlisk ptaków - jerzyka Apus apus wiąże się z koniecznością postawienia konstrukcji wysokiego rusztowania sięgającego powyżej czwartego piętra kamienicy, albowiem domki ptaków mają zostać usytuowane pod dachem. Nie ma innej możliwości dostępu do tego miejsca, gdyż zgodnie z decyzją, skrzynki powinny zostać zamontowane w okolicach przydachowych w budynku. Montaż konstrukcji rusztowania, to znaczny koszt jaki musieliby ponieść skarżący. Dodatkowym kosztem jest zamówienie samych skrzynek dla jerzyka o preferowanych wymiarach opisanych w treści decyzji Prezydenta Miasta Bydgoszczy. Tak znaczne koszty związane z wykonaniem zakresu czynności wskazanego w decyzji Prezydenta Miasta Bydgoszczy, narażą skarżących na szkodę.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 61 § 1 P.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Stosownie zaś do art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Wskazany wyżej przepis zobowiązuje stronę do podania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Ciężar uprawdopodobnienia spoczywa na stronie, która wywodzi skutki prawne ze swych twierdzeń. Możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. nie oznacza, iż sąd jest zobligowany w każdym przypadku – niezależnie od okoliczności sprawy – uwzględnić wniosek strony skarżącej. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności tylko częściowo jest oparty na zasadzie skargowości. Zasada ta obowiązuje jedynie w zakresie wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Obowiązek kierowania się zasadą skargowości kończy się jednak na etapie wszczęcia postępowania w sprawie wstrzymania wykonania. W dalszej części postępowaniem w tym przedmiocie rządzi zasada oficjalności, z którą wiążą się określone obowiązki sądu.
Na etapie rozpoznawania wniosku sąd winien wziąć pod rozwagę również te okoliczności, które nie zostały powołane przez stronę. Niemniej jednak przyjęcie takiego poglądu nie może prowadzić do całkowitego zwolnienia strony z podania jakichkolwiek okoliczności mających uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i w konsekwencji do przerzucania w całości ciężaru wskazania tych przesłanek na sąd administracyjny. Na stronie składającej wniosek w trybie art. 61 § 3 P.p.s.a. ciąży obowiązek wykazania, że zachodzą warunki uzasadniające wstrzymanie określonego aktu. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności. Rzeczą sądu jest zbadanie, czy argumenty przedstawione przez stronę przemawiają (lub nie) za wydaniem postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Przy takim badaniu wniosku i argumentów strony sąd winien dodatkowo rozważyć z urzędu, czy nie zachodzą inne okoliczności uzasadniające wniosek.
Wskazać także należy na prezentowane w orzecznictwie stanowisko wskazujące, że skarżący jest zobligowany do wnikliwego przedstawienia argumentów i materiałów pozwalających sądowi na wszechstronną analizę przesłanek skorzystania z art. 61 § 3 P.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 6 lutego 2009 r., sygn. akt II FZ 39/09, orzeczenie dostępne w CBOSA, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Sąd może wówczas sięgać do informacji wynikających z akt sprawy, nie może jednak zastępować strony w poszukiwaniu racji przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu.
We wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżący nie wskazali żadnych argumentów na poparcie swojego żądania. W tej sytuacji Sąd pierwszej instancji zasadnie stwierdził, że brak jest podstaw do uwzględnienia złożonego wniosku. Zatem już tylko z powodu braku uzasadnienia wniosku nie było wystarczającej podstawy pozwalającej zastosować wobec skarżących ochrony tymczasowej. Okoliczności mające, zdaniem skarżących, uzasadnić wstrzymanie zaskarżonej decyzji, przytoczyli dopiero w zażaleniu. Wskazali, że musieliby ponieść koszty związane z montażem konstrukcji rusztowania oraz koszty związane z zamówieniem skrzynek dla jerzyków. Jednakże nie wskazali na wysokość tych kosztów.
W związku z tym konieczne jest spostrzeżenie, że przesłanka wyrządzenia znacznej szkody może być oceniona w odniesieniu nie tylko do wysokości wydatków związanych z wykonaniem decyzji, ale także w powiązaniu z sytuacją adresata zaskarżonego nakazu. Okoliczności dotyczące tej sytuacji nie zostały w zażaleniu skonkretyzowane. Nawet zatem uwzględniając możliwość reformatoryjnego orzekania przez Naczelny Sąd Administracyjny, należy stwierdzić, że skarżący również w zażaleniu nie wykazali zaistnienia przesłanki wyrządzenia znacznej szkody w sposób wymagany przepisem art. 61 § 3 P.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.