Uzasadnienie
Pismem z dnia 24 grudnia 2017 r., nadanym listem poleconym w dniu 3 stycznia 2018 r., T. S. wniosła skargę na powyżej opisane postanowienie Wojewody Pomorskiego dotyczące odmowy przywrócenia terminu do złożenia odwołania od decyzji Starosty Lęborskiego z dnia [...] maja 2017 r. zezwalającej na realizacje inwestycji drogowej polegającej na przebudowie z rozbudową ul. Pocztowej w Łebie z instalacjami technicznymi.
Postanowieniem z dnia 6 marca 2018 r., sygn. akt II SA/Gd 113/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., odrzucił skargę.
Sąd stwierdził, że zaskarżone postanowienie należy uznać za doręczone stronie skarżącej w dniu 24 listopada 2017 r., po dwukrotnym awizowaniu przesyłki. 27 listopada 2017 r. wróciła ona do organu nie podjęta.
Sąd uznał, że skarga podlega odrzuceniu, ponieważ skarżąca wniosła ją po terminie, o którym mowa w art. 53 § 1 P.p.s.a. Ostatnim bowiem dniem do skutecznego wniesienia skargi był dzień 27 grudnia 2017 r.
Zażalenie na powyższe postanowienie oraz wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi złożyła skarżąca.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 53 § 1 P.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. skargę wniesioną po upływie tego terminu Sąd odrzuca.
Oceniając skuteczność doręczenia postanowienia Wojewody Pomorskiego z dnia 8 listopada 2017 r., dokonanego w trybie wynikającym z art. 44 K.p.a., uznać trzeba, że było ono prawidłowe. Z adnotacji operatora pocztowego umieszczonych na kopercie, w której przedmiotowe postanowienie zostało skarżącej przesłane, wynika, że przesyłka była dwukrotnie awizowana - pierwszy raz w dniu 10 listopada 2017 r. i drugi raz w dniu 20 listopada 2017 r. Upływ ostatniego dnia terminu, o którym mowa w art. 44 § 1 pkt 1 K.p.a., następował zatem w dniu 24 listopada 2017 r. i trafnie ten właśnie dzień Sąd pierwszej instancji uznał za dzień skutecznego doręczenia przedmiotowego postanowienia. W takiej sytuacji ostatnim dniem do skutecznego wniesienia skargi był dzień 27 grudnia 2017 r.
Mając na uwadze powyższe, jak również datę złożenia skargi, tj. 3 stycznia 2018 r., należy przyznać rację Sądowi pierwszej instancji co do tego, że skarżąca uchybiła terminowi do wniesienia skargi.
Odnosząc się do zawartego w zażaleniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, wskazać trzeba, że zostanie on rozpoznany odrębnie przez Sąd pierwszej instancji. Odrzucenie skargi nie czyni kwestii przywrócenia terminu do jej wniesienia bezprzedmiotową, albowiem ewentualne postanowienie sądu o przywróceniu terminu znosi skutki postanowienia o odrzuceniu skargi bez potrzeby uchylenia tego orzeczenia. Konsekwencją rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu zgodnie ze złożonym w tym przedmiocie żądaniem jest nadanie sprawie dalszego biegu (por. postanowienia NSA: z 18 lutego 2009 r., sygn. akt II OSK 180/09, z 4 grudnia 2009 r., sygn. akt II OSK 1859/09, z 21 stycznia 2011 r., sygn. akt II OSK 7/11, z 8 września 2004 r., OZ 395/04).
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.