Postanowienie NSA z 18 lipca 2013 r., II OZ 565/13

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 18 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 17 maja 2013 r., sygn. akt II SA/Rz 853/12 odrzucające skargę kasacyjną J. G.

Sprawa

w sprawie ze skargi J. G. na decyzję Podkarpackiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Rzeszowie z dnia [...] lipca 2012r., nr [...] w przedmiocie braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej postanawia oddalić zażalenie

Skład

Sędzia NSA Bożena Popowska przewodniczący

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia z dnia 20 lutego 2013 roku, sygn. akt II SA/Rz 853/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę J. G. na decyzję Podkarpackiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Rzeszowie z dnia [...] lipca 2012 r., nr [...] w przedmiocie braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej.

Wyrok wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 20 marca 2013r. W dniu 15 kwietnia 2013r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga kasacyjna (nazwana odwołaniem) od powyższego wyroku, nadana za pośrednictwem poczty w dniu 12 kwietnia 2013r. W dniu 19 kwietnia 2013 r. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie przekazał za pośrednictwem poczty wskazaną wyżej skargę kasacyjną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, do którego wpłynęła w dniu 22 kwietnia 2013r.

Skarga kasacyjna została sporządzona i wniesiona osobiście przez J. G. Postanowieniem z dnia 17 maja 2013 r., sygn. akt II SA/Rz 853/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę kasacyjną w oparciu o art. 178 P.p.s.a. Sąd I instancji wskazał, że stosownie do treści art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zmianami), dalej "P.p.s.a". skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych w § 2 i § 3 cytowanego artykułu. Sporządzenie skargi kasacyjnej osobiście przez stronę nie będącą adwokatem lub radcą prawnym stanowi brak skargi kasacyjnej, przesądzający o jej niedopuszczalności. Brak ten nie podlega uzupełnieniu w trybie art. 176 P.p.s.a. Jeśli skarga kasacyjna została wniesiona z naruszeniem art. 175 P.p.s.a. sąd zobligowany jest ją odrzucić bez wzywania do usunięcia braków. Stosownie natomiast do treści art. 177 § 1 P.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie, co wynika z art. 178 P.p.s.a. Z uwagi na fakt, że skarżący nie należy do kręgu podmiotów uprawnionych do wniesienia skargi kasacyjnej wymienionych w art. 175 P.p.s.a sporządzona przez niego skarga kasacyjna obarczona jest brakiem, który czyni ją niedopuszczalną.

W zażaleniu na powyższe postanowienie J. G.wskazał, że czuje się pokrzywdzony a upominając się o zadośćuczynienie musi dodatkowo za to płacić, na co go nie stać.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Wniesione przez stronę skarżącą zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej jest dotknięte brakiem nieusuwalnym w trybie art. 49 P.p.s.a. Zażalenie na postanowienie z dnia 17 maja 2012 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej sporządził i podpisał osobiście J.G., nie legitymując się przy tym uprawnieniami wymaganymi od osób wymienionych w art. 175 § 2 i § 3 P.p.s.a., czym naruszył obowiązek wynikający z art. 194 § 4 P.p.s.a. Stosownie bowiem do tego przepisu zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, bądź którykolwiek z podmiotów wymienionych w art. 175 § 2 i 3 P.p.s.a.

Skarżący o tym obowiązku został pouczony przy doręczeniu odpisu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 17 maja 2013 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej (k. 134 akt s.). Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zaskarżonym postanowieniem prawidłowo odrzucił zażalenie jako niedopuszczalne.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i orzekł jak na wstępie z mocy art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a.