Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 22 marca 2010 r., II SA/Wr 327/09, oddalił wniosek D. W. o wyłączenie Sędziego NSA Zygmunta Wiśniewskiego, Sędziego WSA Olgi Białek, Sędziego NSA Haliny Kremis, Sędziego WSA Anny Siedleckiej, Sędziego NSA Andrzeja Wawrzyniaka, Sędziego WSA Mieczysława Górkiewicza, Sędziego WSA Jerzego Strzebińczyka, Sędziego NSA Anny Moskały, Sędziego NSA Julii Szczygielskiej, Sędziego WSA Marcina Miemca, Sędziego WSA Andrzeja Ciska oraz Sędziego WSA Alicji Palus w sprawie z jej skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Jeleniej Górze z dnia [...] kwietnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie uzgodnienia warunków zabudowy.
W ocenie Sądu I. instancji skarżąca nie uprawdopodobniła istnienia określonych w art.19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz.1270 ze zm., dalej "P.p.s.a.") przesłanek do wyłączenia od rozpoznania sprawy wskazanych we wniosku Sędziów, to jest okoliczności mogących wywołać uzasadnioną wątpliwość co do ich bezstronności. W złożonych oświadczeniach Sędziowie wyjaśnili, iż nie zachodzą żadne okoliczności określone w art.18 i art.19 P.p.s.a., dające podstawę do wyłączenia od rozpoznania niniejszej sprawy.
Subiektywne przeświadczenie skarżącej co do tego, że Sędzia jest stronniczy nie jest przesłanką do żądania jego wyłączenia.
D. W. wniosła zażalenie na powyższe postanowienie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie jest nieuzasadnione i podlega oddaleniu.
Instytucja wyłączenia sędziego zarówno z mocy prawa, jak i na wniosek strony jest istotną gwarancją procesową prawidłowego rozpoznania sprawy. Ratio legis przepisów o wyłączeniu sędziego, we wszystkich procedurach sądowych, sprowadza się do eliminowania przyczyn, które mogą skutkować wątpliwościami na temat bezstronności i obiektywizmu sędziego w rozpoznaniu określonej sprawy. Dlatego wyłączenie sędziego następuje nie tylko z mocy samego prawa (art.18 § 1 P.p.s.a.), ale również wówczas, jeżeli istniejące okoliczności mogą wywołać wątpliwości na temat bezstronności sędziego (art.19 P.p.s.a.).
Wydanie postanowienia w przedmiocie wyłączenia sędziego musi być poprzedzone złożeniem wyjaśnień przez sędziego, którego wniosek dotyczy. Jak wynika z wyjaśnień zawartych w oświadczeniach złożonych przez Sędziów brak jest podstaw do wyłączenia Ich od rozpoznawania sprawy z mocy ustawy (art.18 § 1 P.p.s.a.), jak również nie zachodzą przyczyny wyłączenia wskazane w art.19 P.p.s.a. Skarżąca nie wykazała ani we wniosku, ani w zażaleniu, aby w sprawie zachodziły jakiekolwiek okoliczności podważające wiarygodność powyższych oświadczeń.
Sam fakt, iż strona podnosi zarzuty dotyczące nieprawidłowości w wykonywaniu przez sędziego swych obowiązków, w myśl art.19 P.p.s.a. nie stanowi wystarczającej przesłanki uzasadniającej wyłączenie sędziego. Skarżąca nie uprawdopodobniła, że zachodzą między nią a wskazanymi Sędziami WSA we Wrocławiu takie stosunki, które powodują wyłączenie tych Sędziów od orzekania w niniejszej sprawie. Oceny tej nie może zmienić subiektywne przekonanie skarżącej o braku bezstronności Sędziów.
Zdaniem skarżącej Sędziowie przy orzekaniu w wymienionych przez nią sprawach, byli stronniczy i niesprawiedliwi przy ich rozpoznawaniu. Nie może być uwzględnione żądanie wyłączenia sędziego, jeżeli jedynym uzasadnieniem tego żądania jest udział sędziego w podjęciu orzeczenia, którego wnioskodawca nie akceptuje. Niedopuszczalne jest oskarżanie sędziów o stronniczość bez przedstawienia jakichkolwiek dowodów na poparcie tych zarzutów.
Biorąc pod uwagę stan faktyczny sprawy oraz złożone przez Sędziów oświadczenia Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że brak podstaw do wyłączenia od orzekania w niniejszej sprawie Sędziów objętych wnioskiem D. W. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art.184 w zw. z art.197 § 2 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.