Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 27 kwietnia 2011 r. Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na podstawie art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) pozostawił wniosek Z. W. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. W uzasadnieniu zarządzenia wskazano, że pismem z dnia 18 listopada 2010 r. wezwano skarżącego do wypełnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy i jego odesłania do Sądu w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wezwanie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 6 grudnia 2010 r. Skarżący w wyznaczonym terminie nie uczynił zadość wezwaniu Sądu.
Na powyższe zarządzenie skarżący wniósł zażalenie wyrażając tym samym swoje niezadowolenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 252 § 2 ppsa wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Stosownie zaś do treści art. 257 wskazanej ustawy, wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. W sprawie niniejszej należy uznać, że przepis art. 257 ppsa na podstawie którego Sąd I instancji pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy został zastosowany w sposób prawidłowy. Skoro bowiem skarżący pomimo przesłania mu urzędowego formularza wniosku nie złożył go do Sądu w zakreślonym terminie to Sąd był zobowiązany pozostawić go bez rozpoznania co też nastąpiło zaskarżonym zarządzeniem z dnia 27 kwietnia 2011 r.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 orzekł jak w sentencji.