Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 24 lutego 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zawiesił postępowanie sądowe w sprawie ze skargi R.G., T.F., E.F., S..K., E.D., G.D., M.B., J.S. i M.K. na uchwałę Rady Miasta Krakowa z dnia 6 lipca 2011 r. nr XXI/234/11 w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "Wzgórze Świętej Bronisławy II". Sąd wskazał, że wyrokiem z dnia 3 lutego 2012 r., sygn. akt II SA/Kr 1644/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę W.H. s. J., W.H. s. W., J.L., K.L. i B.B. na powyższą uchwałę. Wyrok ten w momencie wydawania postanowienia o zawieszeniu postępowania nie stał się jeszcze prawomocny.
Sąd I instancji podkreślił, że w sytuacji gdy inny pomiot lub podmioty zaskarżają miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, który był już przedmiotem kontroli sądu, to sąd orzekający o legalności aktu prawa miejscowego jest związany ocenami zawartymi w wyroku oddalającym wcześniejszą skargę na ten akt, które odnoszą się do ustaleń dotyczących praw i obowiązków ogółu jego adresatów. Zatem rozpoznając przedmiotową sprawę Sąd zobowiązany jest wziąć pod uwagę prawomocne rozstrzygnięcie wydane w sprawie sygn. akt II SA/Kr 1644/11. Ponieważ wyrok wydany w tej sprawie nie jest jeszcze prawomocny, to zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 kwietnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd I instancji postanowił zawiesić toczące się postępowanie.
Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli T.F., E.F., S..K., E.D., G.D., M.B., J.S. i M.K. stwierdzając, że tożsamość zaskarżonego aktu w niniejszej sprawie oraz w sprawie zakończonej nieprawomocnym wyrokiem Sądu I instancji nie może powodować zawieszenia przedmiotowego postępowania bowiem zakończenie sprawy ze skargi innych podmiotów nie jest niezbędne do stwierdzenia czy zaskarżony w niniejszej sprawie akt odpowiada prawu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Stosowanie do art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 kwietnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
W niniejszej sprawie Sąd I instancji uznał, że oceniając legalność miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego będzie związany oceną prawną zawarta w wyroku wydanym w sprawie ze skargi na ten sam akt prawa miejscowego (sygn. akt II SA/Kr 1644/11). Jednakże, jak słusznie wskazano w zażaleniu, tożsamość zaskarżanego aktu nie stanowi jeszcze podstawy do związania Sądu ocenami zawartymi we wcześniej wydanym wyroku kontrolującym ten akt. Zgodnie z orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego w przypadku zaskarżenia na podstawie art. 101 ust. 2 ustawy z dnia 80 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) aktu prawa miejscowego, który podlegał już ocenie sądu, orzekający sąd jest związany ustaleniami dotyczących praw i obowiązków ogółu jego adresatów.
Jednocześnie sąd ten ma obowiązek rozpoznania zarzutów, które, mając charakter indywidualny i nie mogły być przedmiotem rozpoznania sądu wcześniej orzekającego o legalności zaskarżonego aktu (postanowienie NSA z dnia 24 lutego 2009r., sygn. akt II OSK 181/09; postanowienie NSA z dnia 21 maja 2010r., sygn. akt II OZ 464/10). W zaskarżonym postanowieniu Sąd I instancji nie wyjaśnił ani nie wykazał, że przedmiotem skargi są identyczne kwestie dotyczące praw i obowiązków ogółu jego adresatów, które były już przedmiotem kontroli Sądu w orzeczeniu wydanym w sprawie II SA/Kr 1644/11. Brak zatem było podstaw do zawieszenia postępowania sądowego.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.