Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 9 marca 2006r., sygn. akt II SA/Lu 788/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej do tego Sądu decyzji Wojewody Lubelskiego utrzymującej w mocy decyzję Starosty Biłgorajskiego udzielającej pozwolenia na rozbudowę budynku wielorodzinnego w granicach istniejącego tarasu z przeznaczeniem na działalność usługowo-handlową na działce nr [...] przy ul. [...] w Biłgoraju.
Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji był wcześniej rozpoznawany przez Sąd. Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 4 października 2005r., sygn. akt II SA/Lu 788/05 został uwzględniony wniosek skarżącego M. M. w powyższej sprawie. Zawarty w skardze wniosek jako okoliczność uzasadniającą wstrzymanie wykonania decyzji powoływał fakt wybudowania budynku skarżącego pod koniec lat 60-tych bez odpowiednich ław i fundamentów, zatem posadowienie nowego budynku w pobliżu spowoduje osłabienie istniejącej konstrukcji. Brak w tej kwestii jakiejkolwiek analizy w postępowaniu o pozwolenie na budowę.
W zażaleniu od postanowienia z dnia 4 października 2005r. inwestorzy E. J. i J. N., podnieśli, że nie występuje zagrożenie naruszenia fundamentów istniejących budynków, a budynek skarżącego został kilka lat temu rozbudowany i nadbudowany, przy czym posiadał fundamenty i był w takim stanie technicznym, który umożliwiał jego nadbudowę. Ponadto wskazali na szkodę wynikającą ze wstrzymania procesu budowlanego, gdyż w rozbudowywanym budynku inwestorzy prowadzili działalność gospodarczą, którą musieli zawiesić na czas rozbudowy.
Postanowieniem z dnia 8 lutego 2006r., sygn. akt II OZ 77/06 Naczelny Sąd Administracyjny uwzględnił powyższe zażalenie i przekazał wniosek do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. W uzasadnieniu podniósł, iż skarżący M. M. nie wykazał w swym wniosku istnienia okoliczności istotnych w świetle art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a nadto nie wskazał na żadną z określonych tym przepisem przesłanek. Stanowisko skarżącego w sprawie zostało przedstawione w sposób lakoniczny, a twierdzenie o zagrożeniu dla jego budynku w związku z wykonaniem zaskarżonej decyzji nie zostało w żaden sposób uprawdopodobnione. Także Sąd I instancji nie wykazał należycie, jakie okoliczności legły u podstaw uwzględnienia powyższego wniosku.
Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zaskarżonym postanowieniem odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd I instancji stwierdził, że samej teoretycznej możliwości osłabienia konstrukcji budynku skarżącego bez bliższego określenia przyczyn i negatywnych skutków wywołanych realizacją planowanej przez inwestorów rozbudowy obiektu, nie można utożsamiać z uprawdopodobnieniem, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków.
Na powyższe postanowienie zażalenie złożył M. M., w którym podał, że w wyniku prowadzonych prac istnieje prawdopodobieństwo wystąpienia katastrofy budowlanej, ponieważ ściany jego budynku ulegają pękaniu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W odniesieniu do zarzutów zażalenia, wskazać należy, iż celem instytucji wstrzymania wykonania decyzji jest jedynie tymczasowe ukształtowanie stosunków do czasu rozpoznania skargi przez sąd administracyjny, a nie przesądzanie okoliczności faktycznych i prawnych rozpoznawanej sprawy. Dlatego to skarżący powinien wykazać, iż w związku z wykonaniem zaskarżonego aktu mogą zaistnieć bezpośrednie skutki, o których mowa w wyżej powołanym przepisie. Stanowisko Sądu w kwestii odmowy uwzględnienia wniosku jest zasadne. Skoro bowiem skarżący nie wykazał okoliczności istotnych w świetle art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, to Sąd I instancji nie mógł w tej kwestii podjąć pozytywnego dla niego rozstrzygnięcia. Sąd nie dopatrzył się również z urzędu okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji.
Należy też powtórzyć, że fakt zagrożenia bezpieczeństwa budynku, które strona podaje jako okoliczność uzasadniającą wstrzymanie wykonania pozwolenia na budowę, nie został w żaden sposób uprawdopodobniony.
Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.