Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 6 lipca 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił skargę J. J. i J. J. o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 stycznia 2016 r. z uwagi na fakt, że została ona sporządzona osobiście przez skarżących.
Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli J. J. i J. J. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stwierdzić trzeba, iż zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 194 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.- zwanej dalej P.p.s.a.) zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sąd administracyjnego w przypadkach przewidzianych w tym przepisie oraz w przepisach odrębnych. Podkreślić również trzeba, a o czym strona była informowana już wielokrotnie, że ww. ustawa nie przewiduje środków odwoławczych od orzeczeń (zarówno wyroków, jak i postanowień) Naczelnego Sądu Administracyjnego. Orzeczenia tego Sądu stają się prawomocne z chwilą ich wydania i nie przysługują od nich żadne środki odwoławcze, w tym także zażalenie (art. 168 § 1 P.p.s.a.). Tym samy wniesione zażalenia na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania sądowego jako niedopuszczalne podlegało odrzuceniu.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 178 w związku z art. 180, art. 197 § 2 i art. 276 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.