Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 20 lutego 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę A. Ch. i K. Ch. na decyzję Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie w przedmiocie nakazu doprowadzenia lokalu mieszkalnego do stanu poprzedniego.
A. Ch. i K. Ch. złożyli skargę kasacyjną od powyższego wyroku.
Ze względu na to, że skarga ta była tylko częściowo opłacona, wezwano skarżących (zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II WSA w Rzeszowie z dnia 15 kwietnia 2019 r.), za pośrednictwem działającego w ich imieniu pełnomocnika, do uiszczenia solidarnie wpisu uzupełniającego w kwocie 150 zł. Wskazano, że czynności tej należy dokonać w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu wskazanego zarządzenia, a skutkiem jej braku będzie odrzucenie złożonego środka zaskarżenia.
Odpis powyższego zarządzenia doręczony został pełnomocnikowi skarżących dnia 17 kwietnia 2019 r. Dnia 24 kwietnia 2019 r. A. Ch. i K. Ch. uiścili tytułem wpisu od skargi kasacyjnej kwotę 50 zł.
Postanowieniem z dnia 201 maja 2019 r., sygn. akt II SA/Rz 1220/18, wydanym na podstawie art. 220 § 1 i § 3 w zw. z art. 230 P.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę kasacyjną. Sąd uznał, że skarżący we wskazanym terminie 7 dni nie uiścili pełnego wpisu od wniesionego środka zaskarżenia (termin w tym zakresie upłynął względem nich bezskutecznie z dniem 24 kwietnia 2019 r.).
W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący wnieśli o jego uchylenie przekazanie skargi do rozpoznania przez NSA. Zarzucili naruszenie:
• art. 49 § 1 P.p.s.a. poprzez nieprawidłowe, niejasne wskazanie w zarządzeniu o wezwaniu do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego uzupełniającego od skargi kasacyjnej - sposobu usunięcia przez skarżących braku formalnego skargi,
• art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. poprzez odrzucenie skargi pomimo wadliwego wezwania skarżących do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego uzupełniającego od skargi kasacyjnej,
• art. 220 § 1 i § 3 P.p.s.a. poprzez sformułowanie treści zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego uzupełniającego od skargi kasacyjnej w sposób niejasny.
Podnieśli, że treść ww. zarządzenia można było zinterpretować co najmniej w dwojaki sposób. Pomimo użycia w treści zarządzenia zwrotu "uzupełniający wpis sądowy" to zarządzenie nie zawiera odwołania do wcześniej wniesionego wpisu sądowego, co mogło wprowadzić w błąd. Powyższy zwrot oznacza, że chodzi o uzupełnienie wpisu, czyli dopłacenie do wpisu już wpłaconego. W takiej sytuacji Sąd powinien odwołać się do wcześniej wniesionego wpisu sądowego, a następnie wskazać kwotę o którą należy uzupełnić przedmiotowy wpis sądowy. W konsekwencji, uiszczono 50 zł tytułem uzupełniającego wpisu sądowego, przyjmując, że jest to kwota właściwa.
Pismem z 24 czerwca 2019 r. uczestnik postępowania U. B. złożyła odpowiedź na zażalenie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia odpowiedzi na zażalenie. Wniosła o odrzucenie zażalenia oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.
Zgodnie z art. 49 § 1 w związku art. 176 i art. 193 P.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może ona otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych przewodniczący wzywa stronę o jej uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia - art. 49 § 1 i art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.). Ponadto, stosownie do art. 230 § 1 i 2 P.p.s.a., od skargi kasacyjnej pobiera się wpis, którego wysokość określa § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 z późn. zm.). Wpis od skargi kasacyjnej wynosi połowę wpisu od skargi, nie mniej jednak niż 100 zł. W rozpoznawanej sprawie, zgodnie z brzmieniem § 3 oraz § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia, wpis od skargi kasacyjnej wynosi zatem 250 zł, ponieważ wpis od skargi wynosił 500 zł.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II WSA w Rzeszowie z dnia 15 kwietnia 2019 r. wezwano pełnomocnika skarżących do uzupełnienia wpisu od skargi kasacyjnej "w kwocie 150 zł", wskazując jednocześnie podstawę prawną wezwania, tj. § 3 oraz § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.).
Wbrew twierdzeniom wnoszących zażalenie, wezwanie Sądu w sposób precyzyjny określało konieczne uzupełnienie wpisu od skargi kasacyjnej i wyznaczało ustawowy siedmiodniowy termin na jego dokonanie, zatem było na tyle jednoznaczne, że nie powinno budzić uzasadnionych wątpliwości interpretacyjnych. Ponadto wezwanie to skierowane zostało do profesjonalnego pełnomocnika, który mając wątpliwości co do treści wezwania, winien je wyjaśnić, mając na uwadze podstawę prawną wskazaną w zarządzeniu.
W takiej sytuacji uiszczenie wpisu od skargi kasacyjnej w niepełnej wysokości, rodziło konieczność odrzucenia skargi kasacyjnej, stosownie do art. 220 § 3 P.p.s.a.
Skoro zaś - pomimo prawidłowego wezwania – skarżący nie uzupełnili braków formalnych skargi kasacyjnej, to uznać należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny Rzeszowie prawidłowo tę skargę kasacyjną odrzucił.
Odnosząc się do wniosku uczestnika postępowania o przywrócenie terminu do złożenia odpowiedzi na zażalenie wskazać trzeba, że art. 195 § 1 P.p.s.a. ustala 7-dniowy termin na wniesienia odpowiedzi na zażalenie. Termin ten biegnie od dnia doręczenia stronie odpisu zażalenia. Jest to termin ustawowy, w związku z czym nie może ulec przedłużeniu. Wobec tego, że żaden przepis nie łączy z uchybieniem temu terminowi sankcji w postaci odrzucenia pisma, nie jest ani konieczne, ani dopuszczalne przywrócenie terminu (por. art. 86 § 2 P.p.s.a.). Nie ma też zastosowania art. 85 P.p.s.a. (por. B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz; Wolters Kluwer 2016, s. 917).
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekał o kosztach postępowania zażaleniowego z uwagi na brak podstaw do rozstrzygania przez NSA o kosztach postępowania w orzeczeniach wydawanych na skutek rozpoznania zażalenia od postanowienia sądu pierwszej instancji kończących postępowania zażaleniowe (por. postanowienia NSA: z 17 stycznia 2008 r., II FZ 655/07, z 3 czerwca 2008 r., II FZ 216/08, z 12 maja 2011 r., II GZ 443/10; w CBOSA, www.orzeczenia.nsa.gov.pl).