Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 21 lipca 2009 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie B. i J. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 maja 2009 r., którym to postanowieniem odmówiono żalącym przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie ich od wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie z dnia 9 marca 2009 r. w przedmiocie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2008 r. dotyczącej stwierdzenia nieważności decyzji.
Wnioskiem z dnia 10 sierpnia 2009 r. B. i J. W. zwrócili się o wykładnię i uzupełnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z "24.07.2009 r."
Uzasadniając powyższy wniosek wnioskodawcy wskazali, iż ww. postanowienie ostatecznie zamknęło im możliwość zwolnienia od kosztów postępowania w zakresie zażalenia na postanowienie o odmowie wstrzymania ww. decyzji. Wskazali także, iż postanowienie to jest dla nich niezrozumiałe, nie przekonywujące oraz wydaje się mieć braki w samym uzasadnieniu.
Wnioskodawcy podnieśli także, iż J. W. na początku sierpnia 2009 r. uległ ciężkiemu wypadkowi w postaci upadku z dużej wysokości, który spowodował jego "przykucie do łóżka i pozbawił go jakichkolwiek możliwości zarobkowania". Stąd też powinien on zostać zwolniony od kosztów.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na wstępie należy wyjaśnić, iż skarżący błędnie oznaczyli we wniosku datę wydania postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego, jako 24 lipca 2009 r., bowiem jak wynika z akt sprawy postanowienie to zostało wydane 21 lipca 2009 r. Ponieważ jednak we wniosku wskazano sygnaturę akt, pod którą jest prowadzona sprawa, niewątpliwie należało przyjąć, że przedmiotem wniosku było postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 lipca 2009 r.
Wniosek o uzupełnienie postanowienia nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie, bowiem z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- zwanej dalej p.p.s.a.) strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu, a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia, zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Na podstawie art. 166 p.p.s.a. powyższa reguła znajduje zastosowanie również w odniesieniu do postanowień.
Przedmiotem postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym było zażalenie na odmowę przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym i w tym zakresie zostało ono rozpoznane. Sąd orzekł, więc o całości zażalenia. W niniejszej sprawie nie zachodził również przypadek konieczności zamieszczenia w postanowieniu dodatkowego orzeczenia.
Ponadto nie zachodzą także przesłanki uzasadniające dokonanie wykładni, wskazane w art. 158 p.p.s.a. Zgodnie z treścią tego przepisu sąd może wydać postanowienie, w którym rozstrzygnie o wątpliwościach, co do treści wydanego orzeczenia, jednakże, jedynie w przypadku, kiedy strona we wniosku sprecyzuje te wątpliwości poprzez wskazanie niezrozumiałego fragmentu orzeczenia (por. J.P. Tarno "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2006, str. 344). Wskazania takich wątpliwości w odniesieniu do postanowienia z dnia 21 lipca 2009 r. wniosek stron nie zawiera.
Na marginesie wskazania wymaga również kwestia, iż podejmowana przez wnioskodawców próba zakwestionowania prawidłowości ww. orzeczenia jest niedopuszczalna, bowiem orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego ma przymiot ostateczności i nie podlega zaskarżeniu. Nie może być ono również zmienione poprzez uzupełnienie lub wykładnię postanowienia. Ponadto bez znaczenia dla oceny konieczności dokonania uzupełnienia lub wykładni przedmiotowego postanowienia pozostaje zmiana sytuacji osobistej wnioskodawców.
Mając na uwadze powyższe względy Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wniosek o wykładnię postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 lipca 2009 r., jako nie spełniający wymogów, o jakich mowa w art. 158 p.p.s.a. w zw. z art. 166 p.p.s.a. i art. 193 p.p.s.a. oraz oddalił wniosek o uzupełnienie tegoż postanowienia, jako nie spełniający wymogów, o jakich mowa w art. 157 p.p.s.a. w zw. z art. 166 p.p.s.a. i art. 193 p.p.s.a.