Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zaskarżonym postanowieniem z 30 stycznia 2020 r., sygn. akt IV SA/Wa 3099/19 odrzucił skargę Burmistrza Miasta i Gminy [...] (skarżący) na decyzję Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] października 2019 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej.
W uzasadnieniu Sąd wskazał, że pismem z [...] listopada 2019 r. skarżący wniósł skargę na opisaną wyżej decyzję, zaś [...] grudnia 2019 r. w związku ze stwierdzeniem braków formalnych pełnomocnika skarżącego wezwano do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 400 złotych oraz do podania numeru REGON skarżącego albo numeru w innym właściwym rejestrze lub ewidencji, bądź numeru identyfikacji podatkowej, ewentualnie złożenia oświadczenia, że skarżący nie podlega wpisowi do żadnego rejestru lub ewidencji – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to doręczono pełnomocnikowi [...] stycznia 2020 r.
W odpowiedzi na wezwanie w piśmie z [...] stycznia 2020 r. pełnomocnik skarżącego wskazał numer NIP oraz REGON Gminy, jednakże do dnia [...] stycznia 2020 r. nieuzupełniono braku formalnego w postaci wpisu. Sąd wskazując na treść art. 220 § 3 p.p.s.a. wyjaśnił, że skoro pomimo wezwania wpis od skargi nie został uiszczony w zakreślonym terminie to podlegała ona odrzuceniu.
Na powyższe postanowienie skarżący złożył zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym zarzucił mu naruszenia art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. i wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
W uzasadnieniu pełnomocnik wskazał, że w korespondencji z 2 stycznia 2020 r. przesłanej do Urzędu Miasta i Gminy w [...] znajdowało się wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez wskazanie numeru REGON i NIP Gminy oraz odpis odpowiedzi na skargę oraz że w przedmiotowym wezwaniu brak było wzmianki dotyczącej konieczności uiszczenia wpisu, zatem nie zostały spełnione przesłanki do odrzucenia skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Pismo procesowe strony powinno spełniać określone warunki formalne, bez których nie można mu nadać prawidłowego biegu. Wymogi formalne składanych pism uregulowane zostały w art. 46 p.p.s.a. Stosownie natomiast do treści art. 199 p.p.s.a., strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Zgodnie natomiast z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.).
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, wskazać należy, że bezsporną w niniejszej sprawie jest okoliczność, że składając skargę pełnomocnik skarżącego nie uiścił stosownej opłaty sądowej. W tej sytuacji słusznie wezwano go do uzupełnienia tego braku formalnego skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie wraz z wezwaniem do uzupełnienie braków formalnych skargi poprzez nadesłanie numerów NIP i REGON oraz odpisem skargi została doręczona pełnomocnikowi skarżącego [...] stycznia 2020 r. W wyznaczonym terminie nie został uiszczony wymagany wpis. Wobec tego uznać należy, że Sąd I instancji zasadnie skargę kasacyjną odrzucił.
Przedstawiona w zażaleniu argumentacja, iż pełnomocnik skarżącego nie otrzymał wezwania do uiszczenia wpisu sądowego, nie może stanowić podstawy do uchylenia zaskarżonego postanowienia. Wskazać trzeba, że ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki wynika, że została ona prawidłowo doręczona upoważnionemu pracownikowi Urzędu Miasta i Gminy w [...]. Na uwagę zasługuje również to, że powyżej miejsca, w którym pracownik potwierdził odbiór przesyłki, w rubryce "Rodzaj przesyłki" znajduje się skrótowy opis jej zawartości, z którego wynika, że przesyłka zawierała wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi, odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi oraz odpowiedź na skargę.
Zatem w chwili odbierania przesyłki upoważniony do odbioru korespondencji pracownik mógł bez trudu zweryfikować jej zawartość. Nie bez znaczenia jest też fakt, że pełnomocnik skarżącego będący radcą prawnym – w związku z posiadaną przez siebie wiedzą z zakresu prawa oraz znajomością procedury sądowej - zobligowany jest do zachowania dużo dalej posuniętej staranności niż wymagana jest od osób niebędących profesjonalnymi pełnomocnikami. Podkreślenia wymaga, że w orzecznictwie sądów administracyjnych wielokrotnie wyrażany był już pogląd, iż zawodowy charakter działalności adwokata/radcy prawnego powoduje, że odpowiedzialność pełnomocnika obejmuje działania wszystkich osób, którymi posługuje się wykonując swój zawód. Ustanowiony pełnomocnik odpowiada więc za błędy i zaniechania pracownika kancelarii. Właściwa organizacja wewnętrznej pracy kancelarii jest traktowana jako dochowanie staranności warunkującej brak winy w uchybieniu terminu (por. postanowienia NSA: z 7 grudnia 2016 r., II OZ 1353/16; z 11 czerwca 2014 r., I FZ 149/14).
Zwrócić należy także uwagę, że wypełnione prawidłowo potwierdzenie odbioru stanowi dokument urzędowy w rozumieniu art. 244 k.p.c., potwierdzający fakt i datę doręczenia wskazanych pism. W tym zakresie dokument urzędowy korzysta z domniemania zgodności z prawdą, zaś adresat przesyłki, który twierdzi, że nie doręczono mu pism wymienionych na formularzu i których przyjęcie pokwitował, powinien ten fakt udowodnić. W niniejszej sprawie wnoszący zażalenie nie zdołał podważyć okoliczności doręczenia mu wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.
Jednocześnie Naczelny Sąd Administracyjny podziela ugruntowany w orzecznictwie sądowym pogląd, że przesyłka sądowa może zawierać w sobie kilka pism sądowych, z tym tylko zastrzeżeniem, że fakt ten powinien zostać odnotowany, na formularzu potwierdzenia odbioru w rubryce "rodzaj przesyłki" (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 26 lipca 2000 r., I CZ 87/00; postanowienie Sądu Najwyższego z 14 marca 2000 r., sygn. II CKN 483/2000, postanowienie NSA z 20 kwietnia 2011 r., sygn. akt II OSK 707/11). Tym samym, skoro w niniejszej sprawie w sposób prawidłowy została oznaczona przesyłka na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, a osoba ją odbierająca nie zakwestionowała jej zawartości przy odbiorze, brak jest podstaw do uznania, że przedmiotowa korespondencja nie zawierała wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.
W tym stanie sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie.