Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 23 marca 2006r., sygn. akt II SA/Op 453/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu oddalił wniosek skarżącego A. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Sąd I instancji stwierdził, że skarżący tworzy wspólne gospodarstwo domowe wraz z synem, synową oraz dwoma pełnoletnimi wnukami, a łączny dochód rodziny skarżącego wynosi miesięcznie 4.773 zł brutto. Bieżące wydatki na utrzymanie mieszkania wynoszą miesięcznie średnio 303,71 zł. Skarżący jest współwłaścicielem ½ domu oraz posiada oszczędności w kwocie 11.000 zł.
W związku z powyższym Sąd uznał, iż skarżący nie znajduje się w sytuacji uzasadniającej przyznanie prawa pomocy.
Na powyższe postanowienie zażalenie złożył skarżący podnosząc, że oczekuje na zabieg chirurgiczny na sercu, jest w podeszłym wieku, natomiast zgromadzone oszczędności to dorobek całego życia i zabezpieczenie na wypadek losowych zdarzeń.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Należy podkreślić, że instytucja prawa pomocy jest wyjątkiem od generalnej zasady wyrażonej w art. 214 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zgodnie z którą do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do Sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd może przyznać osobie fizycznej prawo pomocy w zakresie częściowym, jeżeli osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Powołany przepis nie pozostawia wątpliwości co do tego, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku, spoczywa na wnioskodawcy.
W odniesieniu do zarzutów zażalenia stwierdzić należy, że Sąd I instancji zbadał wnikliwie sytuację majątkową skarżącego i biorąc po uwagę jego dochody wraz z dochodami pozostającymi we wspólnym gospodarstwie domowym członkami rodziny, zasadnie doszedł do przekonania, że poniesienie kosztów postępowania sądowego, nie przekracza jego możliwości finansowych. Skarżący dysponuje bowiem dochodem przewyższającym jego wydatki. Niezależnie od powyższego może on przeznaczyć część swoich oszczędności na pokrycie kosztów postępowania sądowego.
Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.