Uzasadnienie
Postanowieniem z 19 maja 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie sprostował z urzędu oczywistą omyłkę pisarską w postanowieniu tego Sądu z 1 kwietnia 2015 r. w ten sposób, że w "komparycji wyroku" słowa "z dnia [...] sierpnia 2014 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy uzupełnienia postanowienia" zastąpiono słowami "z dnia [...] września 2014 r., znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy". Jak wynika z sentencji postanowienia z 19 maja 2015 r., postępowanie w sprawie toczy się na skutek skargi D.W., M.W., J.W. i M.W. "na decyzję" Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] września 2014 r., znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że postanowieniem z 1 kwietnia 2015 r. odmówił przyznania D.W. i M.W. prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W komparycji postanowienia wskazano, że skarga została wniesiona na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] sierpnia 2014 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy uzupełnienia postanowienia. W ocenie Sądu I instancji, z akt administracyjnych sprawy, treści skargi oraz odpowiedzi na skargę jednoznacznie wynika natomiast, że skargę wniesiono na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] września 2014 r., znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W ocenie Sądu I instancji, taki błąd należy uznać za oczywistą omyłkę pisarską.
Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli D. i M.W. nie zgadzając się z wydanym rozstrzygnięciem.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 156 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej jako "p.p.s.a.") sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Istotą zastosowania tego przepisu jest umożliwienie usunięcia z wyroku (lub postanowieniu) wszelkich jego oczywistych niedokładności czy innych drobnych omyłek.
Sąd I instancji błędnie przyjął, że przepis ten mógł zostać zastosowany w niniejszej sprawie do usunięcia uchybień w postanowieniu z 1 kwietnia 2015 r. Podlegające sprostowaniu błędy nie stanowiły oczywistej omyłki bądź niedokładności, pozostających bez wpływu na rozstrzygnięcie. Zmiany dokonane przez Sąd I instancji dotyczyły kwestii zasadniczej – przedmiotu rozstrzygnięcia, zarówno jego daty, jak i znaku i przedmiotu. Nie bez znaczenia jest przy tym, że sprostowane postanowienie w przedmiocie prawa pomocy było pierwszym rozstrzygnięciem w sprawie, a więc brak było wcześniejszych rozstrzygnięć, na podstawie których można by wnioskować, że omyłka w postanowieniu miała charakter oczywisty. Brak jest również podstaw do przyjęcia, że z akt administracyjnych jednoznacznie wynika, jakiego aktu dotyczy skarga, skoro w aktach tych znajduje się zarówno postanowienie z [...] sierpnia 2014 r., jak i z [...] września 2014 r., a ponadto szereg innych postanowień Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wydanych w sprawie skarżących.
Ponadto, skarżący wnoszą liczne skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, stąd też zasadnicze znaczenie ma prawidłowe określenie przedmiotu rozstrzygnięcia w danej sprawie. Nie bez znaczenia jest również, że Sąd I instancji w zaskarżonym postanowieniu nie ustrzegł się omyłek wskazując, że sprostowanie dotyczyło komparycji wyroku, a nie postanowienia oraz podając, że sprawa toczyła się ze skargi na decyzję, a nie postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] września 2014 r.
Mając powyższe na uwadze zaskarżone postanowienie należało uchylić.
Z tych względów i na podstawie art. 185 § 1 w związku art. 197 § 2 ustawy p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.