Postanowienie NSA z 28 sierpnia 2019 r., II OZ 692/19

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 28 sierpnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P. Z. prowadzącego [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 stycznia 2019 r. sygn. akt II SA/Kr 1500/18 odrzucające skargę

Sprawa

w sprawie ze skargi P. Z. prowadzącego [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2018 r. znak [...] w przedmiocie odmowy ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Anna Łuczaj przewodniczący

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 28 stycznia 2019 r. sygn. akt II SA/Kr 1500/18, odrzucił skargę P. Z. prowadzącego [...] w [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2018 r. i zwrócił skarżącemu uiszczony wpis od skargi.

W uzasadnieniu powyższego postanowienia wskazano, że zarządzeniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 30 listopada 2018 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie 9 odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania - pod rygorem odrzucenia skargi. Z kolei zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 4 grudnia 2018r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni, również pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżący w zakreślonym przez Sąd terminie uiścił należny wpis od skargi, jednak nie złożył żądanej liczby jej odpisów. W związku z powyższym Sąd I instancji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.), odrzucił skargę. O zwrocie wpisu Sąd orzekł zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Zażaleniem P. Z. prowadzący [...] w [...] zaskarżył powyższe postanowienie w całości wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu zażalenia skarżący podniósł, że był przekonany, iż ilość załączonych odpisów skargi jest wystarczająca, tym bardziej, że był reprezentowany przez pełnomocnika. Ponadto podniósł, że w otrzymanej korespondencji nie znajdowało się wezwanie w przedmiocie uzupełnienia skargi przez dostarczenie jej odpisów a opis na kopercie nie był czytelny ani jasny. Do zażalenia załączono oświadczenie pracownika, który odbierał korespondencję.

W odpowiedzi na zażalenie C. S.A. z siedzibą w [...] wniosła o oddalenie zażalenia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 46 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2018, poz. 1302 ze zm., dalej: p.p.s.a.) każde pismo strony powinno zawierać: 1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników;

2. oznaczenie rodzaju pisma;
3. osnowę wniosku lub oświadczenia;
4. podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika;
5. wymienienie załączników. Do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem (art. 46 § 3 p.p.s.a.). Przepis art. 47 § 1 p.p.s.a. stanowi natomiast, że do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie załącznika do akt sądowych. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). W świetle uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013r., sygn. akt I OPS 13/13 (publ. CBOSA) nie ulega wątpliwości, że niedołączenie przez stronę skarżącą wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, w rozpoznawanej sprawie ziściła się przesłanka określona w art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., ponieważ skarżący, mimo skutecznie doręczonych wezwań, w 7-dniowym terminie biegnącym od dnia 18 grudnia 2918 r. (k.

40. nie uzupełnił braku formalnego skargi poprzez doręczenie 9 jej odpisów poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych. W konsekwencji Sąd I instancji, stosownie do treści ww. przepisu, obowiązany był przedmiotową skargę odrzucić.

Odnośnie argumentów powołanych w zażaleniu wskazać natomiast należy, że wbrew twierdzeniom strony skarżącej z akt niniejszej sprawy wynika, że wezwanie do usunięcia braków formalnych przedmiotowej skargi przez nadesłanie jej odpisów zostało przesłane skarżącemu wraz z zarządzeniem o wezwaniu do uiszczenia wpisu, na wskazany przez niego w skardze adres do korespondencji. Świadczą o tym znajdujące się w tych aktach kopie tychże wezwań z adnotacją "przekazane do biura podawczego dnia 10 grudnia 2018", oraz zawarte na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przedmiotowych wezwań określenie rodzaju przesyłki - "Wezw o wpis + uzup". W tych okolicznościach Sąd I instancji słusznie uznał przedmiotowe wezwania za skutecznie doręczone. Należy bowiem zauważyć, że wypełniony prawidłowo pocztowy dowód doręczenia pisma sądowego stanowi dokument urzędowy potwierdzający fakt i datę doręczenia wskazanych w nim pism. Dokument ten korzysta zatem z domniemania prawdziwości. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego odbierający przesyłkę powinien sprawdzić jej zawartość w chwili odbioru oraz niezwłoczne zgłosić ewentualne zastrzeżenia doręczycielowi albo sądowi. W sytuacji, gdy strona postępowania tego nie czyni, nie ma podstaw, aby kwestionować prawidłowość doręczenia przesyłki (zob. postanowienie NSA z dnia 15 maja 2015 r., sygn. II OSK 1150/15).

Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.