Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 28 marca 2019 r. sygn. akt II OZ 71/19 Naczelny Sąd Administracyjny sprostował oczywistą omyłkę pisarską na podstawie art. 156 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302) w zw. z art. 193 tej ustawy, w sposób wskazany w sentencji postanowienia.
Pismem z dnia [...] kwietnia 2019 r. pełnomocnik D. Sp. z o.o. (dalej również jako "Spółka"), złożył wniosek "o wyjaśnienie wątpliwości" czy postanowienie powyższe dotyczy Spółki, bowiem w rubrum orzeczenia z dnia 28 marca 2019 r. NSA "przywołuje nieznane sygnatury organów niższych instancji".
Naczelny Sad Administracyjny zważył co następuje
Wniosek Spółki nie zasługuje na uwzględnienie.
Wskazać należy, iż przepis art. 156 § 1 p.p.s.a. stanowi, iż sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Oczywistość w/w wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Wadliwość taka wyraża się bowiem w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. Oczywistość omyłek oznacza, że muszą one powstać w wyniku niewłaściwego odzwierciedlenia w orzeczeniu rzeczywistej i niemogącej budzić wątpliwości woli sądu, są obiektywnie i bez wątpliwości dostrzegalne w treści orzeczenia lub wprost wynikają z zestawienia tej treści z zawartością akt, a powstały z powodu technicznej niedoskonałości ujęcia rozstrzygnięcia sądu w słowach, przedstawienia stanowiska sądu w błędnej formie lub w sposób niedokładny, a więc niepełny i nieprecyzyjny. Wyżej wymienione nieprawidłowości muszą mieć zatem charakter oczywisty, bezsporny, pewny.
Sąd nie dostrzega błędu o wyżej opisanym charakterze w postanowieniu wydanym 28 marca 2019 r. Omyłka co do "nieznanych sygnatur" nie została również sprecyzowana przez samego wnioskodawcę, gdyż nie wyjaśnił o jaką sygnaturę dokładnie mu chodzi i na czym jego zdaniem polega omyłka Sądu. Można wnioskować, że pełnomocnikowi Spółki chodzi o numer decyzji Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] sierpnia 2017 r. [...]. Data i numer decyzji organu są jednak zgodne z aktami sprawy, nie były również kwestionowane przez Spółkę na wcześniejszym etapie postępowania – wskazano je m.in. w postanowieniach WSA z dnia 13 sierpnia 2018 r., postanowieniu NSA z dnia 14 grudnia 2018 r. i postanowieniu NSA z 14 lutego 2019 r. Powyższy numer zaskarżonej decyzji został również podany przez samą Spółkę w skardze złożonej do Sądu I instancji.
Z tego względu Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 156 § 1 i 2 w związku z art. 193 P.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.