Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] września 2011 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy postanowienie Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2011 r., którym nałożono na R. K. i M. K. - współwłaścicieli Spółki cywilnej "A" w G., karę w wysokości 75.000 zł z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu budowlanego o funkcji gastronomicznej, usytuowanego w niszach nr [...],[...] i [...] wiaduktu kolejowego w G. przy ul. N., działka nr ew. gr. [...] obręb S., jednosta ewidencyjna G. (obszar kolejowy).
Wyrokiem z dnia 24 kwietnia 2012 r., sygn. akt VII SA/Wa 2514/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu skargi R. K., M. K. - wspólników "A" Spółki cywilnej w G., w pkt 1 uchylił zaskarżone postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2011 r. oraz poprzedzające je postanowienie Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2011 r., w pkt 2 stwierdził, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku i w pkt 3 zasądził od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżących kwotę 1760 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Na zawarte w pkt 3 powyższego wyroku postanowienie o zwrocie kosztów postępowania R. K. i M. K. - wspólnicy "A" Spółki cywilnej w G. wnieśli zażalenie, wnosząc o zmianę zaskarżonego postanowienia i zasądzenie od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na ich rzecz kwoty 5.117 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego oraz zasądzenie od organu na ich rzecz kosztów postępowania zażaleniowego według norm przepisanych.
W zażaleniu podniesiono, że Sąd I instancji, wbrew treści art. 166 w zw. z art. 141 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270, dalej: p.p.s.a.) nie podał podstawy prawnej zasądzonych kosztów. Wskazanie bowiem wyłącznie art. 200 p.p.s.a. jest niewystarczające. Zdaniem skarżących podstawą zasądzenia kosztów postępowania powinien stanowić ponadto art. 205 § 2 p.p.s.a. oraz przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu.
Skarżący wskazali ponadto, iż w niniejszej sprawie wobec uwzględnienia skargi przez Sąd przysługuje im od organu zwrot kosztów w następującej wysokości: wynagrodzenie pełnomocnika w wysokości 3600 zł, zwrot poniesionej opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł oraz zwrot uiszczonego wpisu od skargi 1500 zł. Wskazano przy tym, odnośnie wynagrodzenia pełnomocnika, że wobec faktu, iż przedmiotem zaskarżenia była należność pieniężna w kwocie 75.000 zł, to zgodnie z § 6 pkt 6 ww. rozporządzenia stawka minimalna wynosi 3600 zł. Skarżący zwrócili ponadto uwagę na fakt, iż wpis od skargi pobrany został jako wpis stosunkowy obliczony od wartości przedmiotu zaskarżenia, tj. od kwoty 75.000 zł.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 141 § 4 p.p.s.a. uzasadnienie wyroku powinno zawierać zwięzłe przedstawienie stanu sprawy, zarzutów podniesionych w skardze, stanowisk pozostałych stron, podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie. Jeżeli w wyniku uwzględnienia skargi sprawa ma być ponownie rozpatrzona przez organ administracji, uzasadnienie powinno ponadto zawierać wskazania co do dalszego postępowania. Powyższy przepis ma zastosowanie także do motywów rozstrzygnięcia o kosztach postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw (por. postanowienie NSA z dnia 10 czerwca 2010 r., sygn. akt II OZ 261/10).
W niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wydając postanowienie o kosztach postępowania ograniczył się do stwierdzenia, że orzeczono o nich na podstawie art. 200 p.p.s.a. pomijając jakąkolwiek argumentację przemawiającą za zasądzeniem kosztów w przyjętej wysokości.
W związku z faktem, że w uzasadnieniu Sądu I instancji brak jest wskazania na podstawie jakich konkretnie przepisów Sąd orzekał o kosztach zasądzonych na rzecz R. K. i M. K. - wspólników Spółki cywilnej "A" w G., a brak uzasadnienia co do składników tych kosztów oraz brak szczegółowej podstawy prawnej uniemożliwia kontrolę instancyjną zaskarżonego orzeczenia, należało, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzec jak w sentencji postanowienia.
Ponownie rozstrzygając kwestię zwrotu kosztów postępowania sądowego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uczyni zadość wymogom wskazanym w art. 141 § 4 p.p.s.a. oraz ponownie dokona ustaleń w zakresie wysokości tych kosztów, mając na uwadze przedmiot niniejszej sprawy.
Wobec braku podstaw prawnych do rozstrzygnięcia o zwrocie kosztów postępowania zażaleniowego, Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekał w tym zakresie (zob. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. 4, Warszawa 2010, s. 511).