Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 4 listopada 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odmówił A. Sp. z o.o. z siedzibą w K. wstrzymania wykonania decyzji Wielkopolskiego Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii w Poznaniu z dnia [...] grudnia 2009 r., znak [...] oraz utrzymanej przez nią w mocy decyzji Powiatowego Lekarza Weterynarii w Poznaniu z dnia [...] października 2009 r. znak: [...] w części dotyczącej nakazu zniszczenie (utylizacji) 4576 sztuk puszek z mięsem – "Mince Meat Mix" oraz 2850,2 kg produktów – wyrobów garmażeryjnych – wyprodukowanych na bazie mięsa pochodzącego z tych puszek.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że zaskarżoną decyzją z dnia [...] grudnia 2009 r. Wielkopolski Wojewódzki Lekarz Weterynarii utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Lekarza Weterynarii w Poznaniu z dnia [...] października 2009 r., którą, w punkcie 1. zakazano A.T. prowadzącej działalność gospodarczą pod firmą B. z siedzibą w G. wprowadzenia do obrotu partii konserw mięsnych w ilości 4576 sztuk po 2 kg netto oraz wyrobów garmażeryjnych w ilości 2850,2 kg, zaś w punkcie 2. nakazano zniszczenie (utylizację) wymienionych powyżej produktów.
Skargi na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii wnieśli A. Spółka z o.o. z siedzibą w K. oraz A.T. Sprawy zostały połączone do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia.
W skardze złożonej przez spółkę zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji w części dotyczącej utylizacji produktu. W uzasadnieniu wniosku skarżąca spółka wskazała, że była importerem konserw mięsnych będących przedmiotem zaskarżonej decyzji, a utylizacja tych produktów mięsnych, o której orzeczono w pkt II decyzji organu I instancji może spowodować powstanie po stronie spółki odpowiedzialność wobec jej kontrahentów. Ponadto przedmiotowe konserwy mogą stanowić dowód rzeczowy w śledztwie prowadzonym przez szwedzkie organy wymiaru sprawiedliwości. Strona skarżąca podniosła również, że szacowana szkoda materialna w przypadku zniszczenia puszek mięsa wyniosłaby 200000 zł, a spółka pozostanie pozbawiona możliwości uzyskania jakichkolwiek korzyści finansowych z ich sprzedaży.
Rozpoznając wniosek Sąd I instancji wskazał, że przedstawiona przez wnioskodawcę argumentacja, jak również zgromadzony w sprawie materiał nie wykazują w dostateczny sposób, by w sprawie zaistniały przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania decyzji w części objętej wnioskiem. Podniesiona przez skarżącą spółkę groźba poniesienia szkody finansowej spowodowanej utylizacją przedmiotowych produktów mięsnych nie nosi znamion znacznej szkody, która nie będzie mogła być zrekompensowana. Ponadto Sąd I instancji wskazał, że to nie skarżącą spółkę, lecz na A.T. nałożony został obowiązek zniszczenia (utylizacji) przedmiotowych towarów i to nie skarżąca spółka jest obecnie właścicielem tych wyrobów, a co za tym idzie wykonanie przedmiotowej decyzji nie spowoduje jakichkolwiek bezpośrednich skutków dla sfery majątkowej tej spółki.
Ponadto Sąd I instancji wyjaśnił, że nawet w przypadku wykonania decyzji, która następnie w wyniku uwzględnienia skargi strony zostanie wyeliminowana z obrotu prawnego, podmiot który poniósł w związku z tym straty, będzie mógł dochodzić odszkodowania na drodze cywilnoprawnej od Skarbu Państwa.
W ocenie Sądu I instancji, również podniesiona przez stronę skarżącą hipotetyczna możliwość wykorzystania przez szwedzkie organy wymiaru sprawiedliwości przedmiotowych konserw mięsnych jako dowodu w toczącym się postępowaniu karnym w sprawie wprowadzenia do obrotu produktów mięsnych objętych zakazem, nie uzasadnia wstrzymania wykonania decyzji. Spółka poza powiadomieniem, że Prokuratura Okręgowa w Malmö wszczęła postępowanie karne, nie udzieliła jakichkolwiek informacji odnośnie przedmiotu tego postępowania oraz etapu na jakim się znajduje, co uniemożliwia ocenienie jaki wpływ ma ta okoliczności na zasadność uwzględnienia wniosku. Jak wynika z treści odpowiedzi na skargę próbki w postaci puszek z kwestionowanym mięsem zostały już zabezpieczone przez Prokuraturę w Krakowie.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżąca spółka wnosząc o jego uchylenie w całości. Spółka podniosła zarzuty odnośnie merytorycznej zasadności skargi oraz wskazała, że wszelkie niekorzystne decyzje obciążają bezpośrednio importera przedmiotowych towarów.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków - art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. Wniosek taki jest jednym ze środków procesowych dla obrony interesów wnoszącego skargę.
Zasadnicze znaczenie dla niniejszego rozstrzygnięcia ma treść decyzji organu I instancji, która w punkcie 2 nakłada obowiązek utylizacji 4576 sztuk puszek z mięsem – "Mince Meat Mix" oraz 2850,2 kg produktów – wyrobów garmażeryjnych – wyprodukowanych na bazie mięsa pochodzącego z tych puszek. Sąd I instancji dokonał oceny przesłanek wskazywanych przez stronę, słusznie wywodząc, że szkoda finansowa nie uzasadnia co do zasady wstrzymania wykonania decyzji, jak również, że strona nie uprawdopodobniła w pełni, że toczące się postępowanie przed szwedzkimi organami wymiaru sprawiedliwości wymaga zachowania całości przedmiotowego towaru. Jednocześnie jednak Sąd I instancji pominął okoliczność, że utylizacja importowanych produktów w każdym przypadku, ze swojej istoty, wiąże się z nieodwracalnymi skutkami. Stąd też uznać należało, że Sąd I instancji błędnie ocenił przesłanki zastosowania przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a., co obligowało Naczelny Sąd Administracyjny do uchylenia zaskarżonego postanowienia i jednocześnie umożliwiało orzeczenie o wstrzymaniu wykonania decyzji I instancji w zakresie punktu 2.
Mając powyższe na uwadze i na podstawie art. 188 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.
----------------------- 3 2