Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej WSA) w Krakowie postanowieniem z dnia 11 grudnia 2015 r., sygn. akt II SA/Kr 1527/15 odrzucił skargę T. Ś i A. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego (dalej SKO) w Krakowie z dnia [...] września 2015 r., znak [...] w przedmiocie odmowy nakazania przywrócenia stanu poprzedniego wody na gruncie.
W uzasadnieniu postanowienia sąd I instancji wskazał, że zaskarżoną decyzję doręczono T. Ś. w dniu 30 września 2015 r., a A. C. w dniu 6 października 2015 r. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upływał więc dla nich odpowiednio w dniach 30 października 2015 r. i 5 listopada 2015 r.
Wskazując na powyższe sąd I instancji stwierdził, że skarga została złożona osobiście w siedzibie organu w dniu 9 listopada 2015 r., a więc po upływie terminu. Dlatego też sąd I instancji ją odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 stawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z dnia 14 marca 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej Ppsa).
Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła – reprezentowana przez pełnomocnika – T. Ś., zaskarżając je w całości i zarzucając:
- - naruszenie przepisów postępowania, mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. naruszenie art. 58 § 1 pkt 2 Ppsa poprzez przyjęcie, że wniesienie przez T. Ś. skargi na decyzję SKO w Krakowie z dnia [...] września 2015 r. w przedmiocie odmowy nakazania przywrócenia stanu poprzedniego wody na gruncie z uchybieniem terminu stanowi podstawę do odrzucenia skargi, podczas gdy wniesienie przez T. Ś. skargi na ww. decyzję nastąpiło bez winy skarżącej.
Z uwagi na powyższe strona skarżąca wnosi o:
- 1. uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy WSA w Krakowie do ponownego rozpoznania w całości;
- 2. zasądzenie na rzecz ustanowionego dla T. Ś. pełnomocnika z urzędu kosztów udzielonej pomocy prawnej z urzędu wg norm przepisanych.
W uzasadnieniu zażalenia pełnomocnik skarżącej podnosi, że T. Ś. nie wniosła skargi na ww. decyzję w przewidzianym przepisami prawa terminie, albowiem od bardzo długiego czasu choruje – m.in. cierpiała na chorobę nowotworową (rak szyjki macicy) oraz jest zakażona wirusem HCV (wirusowe zapalenie wątroby typu C). Często jest hospitalizowana. W załączeniu skarżąca dołączyła dokumenty ze szpitala na potwierdzenie ww. informacji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 53 § 1 Ppsa skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
W przedmiotowym wypadku zaskarżona decyzja wraz z prawidłowym pouczeniem o trybie i terminie wniesienia skargi do sądu administracyjnego, została doręczona T. Ś. w dniu 23 września 2015 r. a nie jak wskazał sąd I instancji w dniu 30 września 2015 r. (dowód - zwrotne potwierdzenie odbioru k. 41 akt adm.). Uchybienie sądu I instancji co do ustalenia prawidłowej daty doręczenia decyzji nie miało jednak wpływu na wynik sprawy bowiem, termin do wniesienia skargi upływał z dniem 23 października 2015 r. Przedmiotowa skarga na decyzję SKO z dnia [...] września 2015 r. została natomiast złożona osobiście w siedzibie organu w dniu 9 listopada 2015 r., a zatem z uchybieniem 30-dniowego terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 Ppsa. Tym samym – mimo ww. uchybienia – postanowienie sądu I instancji odpowiada prawu.
Co do przedstawionej w uzasadnieniu zażalenia argumentacji dotyczącej przyczyn, z jakich skarżąca nie mogła wnieść skargi na ww. decyzję w przewidzianym przepisami prawa terminie, stwierdzić należy, że okoliczności te mogłyby być przedmiotem oceny sądu rozpoznającego merytorycznie wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, nie mogą natomiast stanowić okoliczności, które podlegają ocenie Sądu badającego spełnienie przez stronę warunków formalnych skargi, w tym dochowania terminu do jej wniesienia.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 Ppsa, orzekł jak w sentencji.