Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 10 czerwca 2014 r., sygn. akt II SA/Rz 715/14, Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wezwał J. Z. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnobrzegu z dnia [...] marca 2014 r., w kwocie 100 zł. Zarządzenie wydane zostało na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej "p.p.s.a.") oraz § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193., dalej "rozporządzenie").
Skarżąca w zażaleniu na powyższe zarządzenie, wskazując na swoją trudną sytuację materialną, wniosła o jego uchylenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Stosownie do art. 214 § 1, art. 220 § 1 i art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej "p.p.s.a."), do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały.
Pismem o którym mowa w wymienionych przepisach jest między innymi skarga (art.230 § 2 p.p.s.a.). Na podstawie § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia powołanego w podstawie prawnej zaskarżonego zarządzenia, wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym wynosi 100 zł. Niewątpliwie zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnobrzegu w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia jest postanowieniem, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia w sprawie wpisów.
W świetle wymienionych przepisów zaskarżone zarządzenie należało uznać za prawidłowe.
Zaznaczyć należy, że na etapie określenia wysokości wpisu pobieranego od skargi, Przewodniczący kieruje się treścią przepisu stanowiącego o należnej opłacie w danej sprawie, a zatem nie bada sytuacji majątkowej strony. Po otrzymaniu wezwania o uiszczenie wpisu, skarżąca mogła wystąpić o zwolnienie jej od kosztów sądowych, o czym była pouczona w piśmie sądowym z dnia 10 czerwca 2014 r.
Skarżąca wniosku o przyznanie prawa pomocy nie złożyła natomiast wniosła zażalenie, w którym powołała się na brak środków finansowych na pokrycie wpisu od skargi. Podniesiony w zażaleniu zarzut nie mógł jednak podważyć zaskarżonego zarządzenia, wydanego zgodnie z przepisami stanowiącymi jego podstawę prawną. Samo oświadczenie strony co do tego, że znajduje się w trudnej sytuacji finansowej – zawarte w złożonym zażaleniu – nie było w niniejszej sprawie wystarczające do potraktowania tego zażalenia jako wniosku o przyznanie prawa pomocy (por. postanowienie NSA z dnia 15 czerwca 2007 r., sygn. I OZ 427/07).
Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art.184 w zw. z art.197 § 2 i art.198 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.