Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 10 lipca 2008 r., sygn. akt II OZ 738/08, oddalił zażalenie D. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 17 kwietnia 2008 r., sygn. akt II SO/Po 1/08, oddalające wniosek skarżącego o wymierzenie organowi grzywny z tytułu nieterminowego przekazania skargi, akt sprawy oraz odpowiedzi na skargę
Wnioskiem z dnia 24 lipca 2008 r. skarżący wniósł o wydanie postanowienia rozstrzygającego wątpliwości co do fragmentu uzasadnienia postanowienia o następującej treści "W dniu 27 lutego 2008 r. organ przekazał skargę, akta oraz odpowiedź na skargę, a więc z dwudniowym jednak opóźnieniem oraz przed rozpatrzeniem przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wniosku o wymierzenie organowi grzywny". Zdaniem skarżącego z powyższego zdania wynika, iż postępowanie o wymierzenie grzywny stało się bezprzedmiotowe, wobec czego strona domaga się wyjaśnienia dlaczego Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że wniosek o wymierzenie grzywny należało oddalić, a nie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej powoływana jako P.p.s.a.) - umorzyć postępowanie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 168 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego są prawomocne od chwili ich wydania, bowiem nie przysługuje na nie żaden środek odwoławczy. Jednakże art. 158 ustawy P.p.s.a. przewiduje możliwość dokonania wykładni orzeczenia. Przepis ten stanowi, iż Sąd, który wydał wyrok - odpowiednio także postanowienie i zarządzenie - może w dodatkowym postanowieniu rozstrzygnąć ewentualne wątpliwości co do jego treści. Potrzeba wykładni może być wyłącznie wynikiem nie dość precyzyjnego sformułowania orzeczenia. Wykładnia ta nie może natomiast zmierzać do polemiki ze stanowiskiem składu orzekającego w sprawie. Wykładnia nie może opierać się na nowej ocenie sprawy pod względem prawnym czy faktycznym. Nie może zatem prowadzić, ani do zmiany merytorycznej samego rozstrzygnięcia, ani też powodów takiego rozstrzygnięcia.
Wskazane przez D. R. postanowienie nie budzi wątpliwości określonych w art. 158 ustawy P.p.s.a. W sposób jasny i czytelny wskazano w nim przedmiot i sposób rozstrzygnięcia przez Sąd odwoławczy, a także przyczyny oddalenia zażalenia na postanowienie Sądu I instancji oddalające jego wniosek o wymierzenie organowi grzywny z tytułu nieterminowego przekazania skargi, akt sprawy oraz odpowiedzi na skargę do Sądu.
Nie można zatem uznać, aby treść orzeczenia była sformułowana w sposób niejasny, mogący budzić wątpliwości. Natomiast podjęta przez skarżącego polemika z uzasadnieniem, a właściwie zdaniem wyrwanym z kontekstu całego uzasadnienia postanowienia, nie może prowadzić do zastosowania trybu przewidzianego w art. 158 ustawy P.p.s.a.
Z tych względów, wniosek D. R. o wykładnię postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 lipca 2008 r., sygn. akt II OZ 738/08, na podstawie art. 158 w związku z art. 166 i art. 193 ustawy Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi, należy oddalić jako nieuzasadniony.