Postanowienie NSA z 5 lutego 2015 r., II OZ 75/15

Sąd

II OZ 75/15 POSTANOWIENIE Dnia 5 lutego 2015 r. Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 5 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T. B., T. B., R. B., I. B., M. P., R. D., S. D. i A. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 17 listopada 2014 r. sygn. akt II SA/Gd 698/14 wstrzymujące wykonanie zaskarżonej decyzji

Sprawa

w sprawie ze skargi A. C. na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia [...] sierpnia 2014 r. znak [...] w przedmiocie przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania obiektu budowlanego postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

sędzia NSA Leszek Kamiński przewodniczący

Uzasadnienie

II OZ 75/15

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 17 listopada 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wstrzymał wykonanie zaskarżonej przez A. C. decyzji Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2014 r., uchylającej decyzję organu I instancji z dnia [...] maja 2014 r. i nakazującej skarżącemu przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania określonych obiektów budowlanych poprzez likwidację obecnie prowadzonej w nich produkcji palet i ich magazynowania, poprzednio wykorzystywanych na działalność związaną z produkcją rolną.

Jak wskazał Sąd pierwszej instancji, we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżący wskazał, że prowadzi działalność gospodarczą, a wydana decyzja może spowodować likwidację zakładu pracy, który zatrudnia kilkanaście osób, na terenie dotkniętym znacznym bezrobociem strukturalnym. Nadto wskazał on, że wstrzymanie wykonania decyzji jest uzasadnione faktem, iż decyzja ta rażąco narusza prawo.

Wstrzymując wykonanie zaskarżonej decyzji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku podkreślił, iż z treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. 2012 r. poz. 270, ze zm.- zwanej dalej P.p.s.a.) wynika, że istotą ochrony tymczasowej jest zapobieżenie wyrządzeniu znacznej szkody lub spowodowaniu trudnych do odwrócenia skutków poprzez wykonanie zaskarżonej decyzji lub innego aktu. Przepis ten zawiera alternatywne podstawy wstrzymania zaskarżonego aktu, są nimi: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. W niniejszej sprawie, skarżący uprawdopodobnił wystąpienie obu przesłanek określonych w tym przepisie. Konieczność zaprzestania poprowadzenia działalności gospodarczej prowadzić będzie do powstania szkody związanej z utratą osiąganych z tej działalność dochodów, a likwidacja zakładu wywoła skutki trudne do odwrócenia. Kwestia prawidłowości wydanej decyzji nie podlegała natomiast badaniu przez Sąd, bowiem z art. 61 § 3 P.p.s.a wynika, że na etapie rozstrzygania o wstrzymaniu decyzji sąd nie dokonuje oceny w tym zakresie.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożyli T. B., T. B., R. B., I. B., M. P., R. D., S. D. i A. L., wnosząc o jego uchylenie w całości. Jak wskazała strona wnosząca zażalenie, skarżący we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podał nieprawdziwe informacje o zatrudnieniu pracowników w zakładzie. Tymczasem żadna osoba zatrudniona w zakładzie produkcji palet nie mieszka w R., zaś w okolicy 15 km od tej miejscowości jest "wysoki wskaźnik zakładów pracy i to różnej branży". Nadto wskazali na osoby zatrudnione w tym zakładzie i ich negatywne opinie na jego temat, a także na dokumenty, które świadczą o tym, że skarżący w ciągu 5 lat nie dopełnił formalności przy legalizowaniu robót budowlanych. Nadto żalący się wskazali na konieczność zapewnienia im bezpieczeństwa przeciwpożarowego, ochrony środowiska, zdrowia i życia ludzkiego z uwagi emisję pyłów i hałasy.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

W myśl art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek wykazania we wniosku przesłanek zawartych w powołanym przepisie, tj. przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków, spoczywa na stronie. Wyjaśnić też należy, iż celem instytucji wstrzymania wykonania decyzji jest ukształtowanie stosunków do czasu rozpoznania skargi w zakresie zapobieżenia znacznej szkodzie lub trudnym do odwrócenia skutkom (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 października 2008 r. sygn. akt II OZ 741/08, LEX nr 493666).

Uwzględniając przedstawione wyżej uwarunkowania w okolicznościach przedmiotowej sprawy, należało podzielić ocenę Sądu pierwszej instancji dokonaną w zaskarżonym postanowieniu, że wykonanie zaskarżonej decyzji, jeszcze przed prawomocnym rozstrzygnięciem sprawy, może spowodować wystąpienie niebezpieczeństw, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., szczególnie w aspekcie konieczności przerwania prowadzonej działalności gospodarczej.

Odnosząc się do argumentów zawartych w zaskarżonym zażaleniu, stwierdzić należało, iż bez znaczenia dla zasadności udzielenia ochrony tymczasowej w świetle ww. przepisu pozostawało to z jakiej miejscowości pochodzą zatrudniani w przedmiotowym Zakładzie pracownicy oraz to, że w okolicy znajdują się również inne zakłady pracy. I choć Sąd pierwszej instancji, podejmując zaskarżone rozstrzygnięcie, ograniczył się do wskazania na skutki zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej, to jednak zdaniem Sądu rozpoznającego niniejsze zażalenie, likwidacja zakładu pracy może w okolicznościach konkretnej sprawy wypełniać przesłanki z art. 61 § 3 P.p.s.a. Z taką też sytuacją mamy do czynienia właśnie w okolicznościach rozpoznawanej sprawy.

Odnosząc się do dalszej argumentacji zażalenia, stwierdzić trzeba, iż nie jest rzeczą sądu administracyjnego ocena wypełniania przez skarżącego obowiązków pracodawcy. Także kwestia merytorycznej oceny kontrolowanej w sprawie decyzji pozostaje przedwczesna, gdyż wstrzymanie wykonania decyzji, nie jest tożsame z rozpoznaniem zarzutów skargi w odniesieniu do zaskarżonej decyzji. Te będą przedmiotem oceny Sądu w dalszym postępowaniu. W nawiązaniu natomiast do twierdzeń odnośnie konieczności ochrony życia i zdrowia ludzkiego, ochrony środowiska, czy też prawa własności, to stwierdzić trzeba, iż strona żaląca nie przedstawiła w tym zakresie żadnych takich konkretnych okoliczności (faktów), które pozwalałyby na ocenę stopnia i zakresu tego zagrożenia. Ma to o tyle istotne znaczenie, że uwzględnienie interesu uczestników postępowania w przypadku udzielenia ochrony tymczasowej skarżącemu musi również nastąpić przez pryzmat przesłanek art. 61 § 3 P.p.s.a., a więc prawdopodobieństwa wystąpienia kwalifikowanych niebezpieczeństw. Tym samym nie zdołano skutecznie podważyć zaprezentowanej przez Sąd pierwszej instancji w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia oceny.

Mając na uwadze przytoczone wyżej względy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie.