Postanowienie NSA z 29 stycznia 2016 r., II OZ 75/16

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 29 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia "[...]" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 26 listopada 2015 r., sygn. akt II SA/Łd 530/15 zawieszające postępowanie sądowoadministracyjne

Sprawa

w sprawie ze skargi A. P. na decyzję Wojewody Łódzkiego z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę sądowi I instancji do ponownego rozpoznania

Skład

Sędzia NSA Aleksandra Łaskarzewska przewodniczący

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 26 listopada 2015 r., sygn. akt II SA/Łd 530/15 WSA w Łodzi zawiesił postępowanie sądowe w sprawie ze skargi A. P. na decyzję Wojewody Łódzkiego z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projekt budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Rozstrzygnięcie wydane zostało przy następujących ustaleniach.

Decyzją z dnia [...] lutego 2015 r. Starosta Sieradzki zatwierdził projekt budowlany i udzielił "[...]" Sp. z o.o. z siedzibą w W. pozwolenia na budowę elektrowni wiatrowej typu Vestas V100-2MW o mocy do 2000 kW, oznaczonej w projekcie jako EW 9 R. wraz z drogą dojazdową, placem manewrowym oraz zjazdem z drogi gminnej na działkach nr ewid. [...], położonych w miejscowości R. gm. W. W odwołaniu od tej decyzji A. P. reprezentowana przez adwokata A. A. wniosła o jej uchylenie. Zarzuciła naruszenia przepisów art. 7, art. 77 oraz art. 107 K.p.a., które miało istotny wpływ na wynik postępowania oraz błąd w ustaleniach faktycznych dotyczących obszaru oddziaływania obiektu, bowiem obszar ten został określony bez zbadania kumulatywnego oddziaływania wszystkich przedsięwzięć, a w szczególności elektrowni wiatrowych usytuowanych w pobliżu obiektu, które nie zostały wskazane w decyzji Burmistrza Gminy i Miasta W. z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...], znak [...] o środowiskowych uwarunkowaniach w oparciu, o którą to decyzję organ oparł swoje ustalenia.

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2014 r. Wojewoda Łódzki na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. w zw. z art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (j.t. Dz.U. z 2013 r., poz. 1409 ze zm.) uchylił decyzję organu I instancji w części dotyczącej działki nr ewid. [...] i w tym zakresie umorzył postępowanie organu I instancji, a w pozostałej części utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi A. P. reprezentowana przez adwokata J. T.-J. wniosła o uchylenie decyzji organów obu instancji, zasądzenie kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych oraz wstrzymanie wykonania decyzji organów obu instancji, powtarzając zarzuty z odwołania od decyzji organu I instancji.

W dniu 26 listopada 2015 r. skarżąca A. P. złożyła wniosek o zawieszenie przedmiotowego postępowania. W uzasadnieniu nadmieniono, że postępowanie w niniejszej sprawie winno być zawieszone z uwagi na wznowienie postępowania w sprawie prowadzonej przez Burmistrza Gminy i Miasta W., zakończonego decyzja ostateczną z dnia [...] czerwca 2012r. o środowiskowych uwarunkowaniach, która poprzedzała decyzję zatwierdzająca projekt budowlany. Uchylenie decyzji środowiskowej skutkuje uchyleniem decyzji kontrolowanej w niniejszym postępowaniu. Do wniosku dołączono kopie podania o wznowienie postępowania decyzji środowiskowej.

Pełnomocnik uczestnika postępowania "[...]" Sp. z o.o. wniósł o oddalenie wniosku o zawieszenie postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wskazał, że w rozpoznawanej sprawie byt prawny zaskarżonej decyzji Wojewody uzależniony jest od funkcjonowania w obrocie prawnym ostatecznej decyzji Burmistrza Gminy i Miasta W. z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...], znak [...] o środowiskowych uwarunkowaniach, względem której toczy się obecnie przed Burmistrzem Gminy i Miasta W. postępowanie wznowieniowe. Zdaniem kontrolowanego sądu powyższą okoliczność potwierdza pismo pełnomocnika skarżącej z dnia 25 listopada 2015 r. W tej sytuacji należało zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej P.p.s.a.

Zażalenie na postanowienie złożyła "[...]" spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedziba w W. Podkreśliła, że w jej ocenie brak jest prejudycjalnego charakteru sprawy zakończonej decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach, w szczególności gdy sprawa jest dopiero na etapie wniosku o wznowienie. Do chwili obecnej nie doszło do żadnego zdarzenia, które mogłoby uzasadniać prawdopodobieństwo uchylenia decyzji środowiskowej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

W rozpatrywanej sprawie przedmiotem skargi jest zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę, a decyzja określająca środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie elektrowni wiatrowych, wydana na podstawie art. 71 ust. 1 i 2, art. 73 ust. 1, art. 75 ust. 1 pkt 4, art. 82 ust. 1 i art. 85 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. nr 199, poz. 1227 ze zm., dalej u.d.i.ś.) jest jednym z dokumentów załączonych do wniosku o pozwolenie na budowę, wszczynającego postępowanie o udzielenie pozwolenia na budowę inwestorowi elektrowni wiatrowych.

Wobec złożonego wniosku o zawieszenie postępowania rozważenia wymagało, czy wystąpiło zagadnienie prawne o charakterze prejudycjalnym, o którym mowa w art. 125 §1 pkt.1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Regulacja powyższego przepisu dotyczy kwestii prejudycjalnej, czyli sytuacji, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia, będzie miało wpływ na wynik innego postępowania. Rozstrzygnięcie tego zagadnienia musi być istotne z punktu widzenia realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego oraz winno mieć bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania. Zawieszenie postępowania winno być uzasadnione również ze względów celowości, sprawiedliwości i ekonomiki procesowej (M. Niezgódka-Medek w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, Wolters Kluwer 2011, uw. 3 do art. 125).

Przepisy kodeksu postępowania administracyjnego w przeciwieństwie do postępowania zwykłego oraz pozostałych trybów nadzwyczajnych regulują formę wszczęcia postępowania w sprawie wznowienia.

Wszczęcie postępowania w trybie wznowienia następuje w formie postanowienia(art. 149 §1 kpa).

Postanowienie to otwiera postępowanie wznowieniowe. Czynności podjęte przed wydaniem postanowienia nie są czynnościami procesowymi postępowania administracyjnego.

W rozpoznawanej sprawie zatem brak, jak dotąd jakichkolwiek informacji na temat wszczęcia postępowania o wznowienie.

Jak wynika z poczynionych rozważań samo złożenie wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego nie skutkowało wszczęciem postępowania w tym trybie. W tej sytuacji nie było możliwym przyjęcie, że zaistniały przesłanki z art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a., dla którego zastosowania koniecznym było, aby postępowanie prejudycjalne pozostawało w toku.

Kierując się powyższymi względami Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w z związku z art. 197 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.