Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 23 marca 2016 r., sygn. akt VII SA/Wa 1970/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej WSA) w Warszawie odrzucił skargę M.W. i J.W. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej GINB) z dnia [...] czerwca 2014 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postanowienia.
W uzasadnieniu postanowienia sąd I instancji wskazał, że pismem z dnia 14 sierpnia 2014 r. skarżący - D.W., M.W., M.W. i J.W. wnieśli do WSA w Warszawie skargę na postanowienie GINB z dnia [...] czerwca 2014 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postanowienia.
W dniu 3 listopada 2014 r. D.W. i M.W. złożyli na formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika.
Postanowieniem z dnia 19 grudnia 2014 r. referendarz sądowy WSA w Warszawie odmówił D.W. i M.W. przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Po rozpoznaniu sprzeciwu skarżących, WSA w Warszawie postanowieniem z dnia 18 lutego 2015 r. odmówił D.W. i M.W. przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.
Skarżący złożyli zażalenie na ww. orzeczenie, które postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 kwietnia 2015 r., sygn. akt II OZ 355/15 zostało oddalone.
Postanowieniem z dnia 17 czerwca 2015 r. WSA w Warszawie odrzucił skargę D.W. i M. W. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII WSA w Warszawie z dnia 17 czerwca 2015 r. M.W. i J.W. zostali wezwani do solidarnego uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 200 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenie zostało doręczone skarżącym w dniu 10 lipca 2015 r.
D.W. i M.W. złożyli zażalenie na ww. zarządzenie, które postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 września 2015 r., sygn. akt II OZ 787/15 zostało oddalone.
Zarządzeniem z dnia 9 listopada 2015 r. skarżący M.W. i J.W. zostali wezwani do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VII WSA w Warszawie z dnia 17 czerwca 2015 r. w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie w tym przedmiocie zostało doręczone M.W. oraz J. W. w dniu 1 grudnia 2015 r. (sąd I instancji omyłkowo wskazuje w tym miejscu na dzień 3 listopada 2015 r.)
Z informacji Oddziału Finansowo-Budżetowego WSA w Warszawie z dnia 4 stycznia 2016 r. wynika, że do dnia 30 grudnia 2015 r. w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych nie odnotowano wpłaty do niniejszej sprawy.
Wskazując na powyższe sąd I instancji stwierdził, że skoro skarżący nie uiścili wpisu, przez co nie uzupełnili braków formalnych skargi, to zachodziła podstawa do odrzucenia skargi.
Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli D. i M.W.
Żalący się negatywnie oceniając wydane postanowienie kwestionują działalność sądu I instancji, w ich przekonaniu stanowiące tolerowanie wadliwych działań lub bezczynności organów nadzoru budowlanego wobec istnienia - nielegalnie zdaniem żalących się – różnych obiektów budowlanych na działkach sąsiednich, do których tytuł posiadają p. Z. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Zażalenie podlega oddaleniu.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, sąd I instancji odrzucając skargę M.W. i J.W. z powodu braku uiszczenia w terminie wpisu sądowego od tej skargi orzekł prawidłowo. Z treści art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej Ppsa) wynika, że m.in. skarga, od której mimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Należy zauważyć, że zarządzeniem wezwano skarżących do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, pod rygorem jej odrzucenia. Przesyłkę zawierającą powyższe wezwanie doręczono M.W. oraz J.W. w dniu 10 lipca 2015 r. Próby uzyskania prawa pomocy zakończyły się dla skarżących odmową. Z uwagi na powyższe wezwano skarżących do wykonania prawomocnego zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Pismo to doręczone zostało skarżącym w dniu 1 grudnia 2015 r. - a nie jak błędnie przyjął sąd I instancji - w dniu 3 listopada 2015 r. Tym samym skarżący powinni do 8 grudnia 2015 r. uiścić wpis od skargi, tego jednak nie uczynili. W związku z tym, skoro skarżący nie uiścili wpisu od skargi w ustawowym terminie, zaistniała przesłanka do jej odrzucenia na podstawie art. 220 § 3 Ppsa.
W tej sytuacji należy stwierdzić, że zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem, a zażalenie nie zawiera argumentacji mogącej podważyć prawidłowość rozstrzygnięcia sądu I instancji.
Mając na uwadze powyższe oraz treść art. 184 w zw. z art. 197 § 2 Ppsa, Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.