Uzasadnienie
Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie (dalej jako: WSA) z dnia 14 czerwca 2012 r., II SO/Kr 14/12 wymierzono Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w Nowym Sączu (zwanemu dalej "SKO") grzywnę w wysokości 2000 zł i zasądzono od SKO na rzecz Z. G. kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania w sprawie z wniosku Z. G. o wymierzenie grzywny SKO w związku z nieprzekazaniem skargi z dnia 26 września 2011 r. W uzasadnieniu - odnośnie kosztów postępowania
- - wskazano, że ewentualne roszczenia odszkodowawcze związane z bezczynnością organu nie podlegają rozpoznaniu przez sąd administracyjny, a o zwrocie kosztów orzeczono na podstawie art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 - zwanej dalej "ppsa").
Wnosząc zażalenie Z. G. wniósł o uchylenie ww. postanowienia WSA w część dotyczącej kosztów sądowych i przyznanie kosztów sądowych w wysokości nie mniej niż 1000 zł. W uzasadnieniu wskazano, że zasądzona kwota 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania to tylko opłata sądowa. Wnoszący zażalenie wskazał, że koszty sądowe to nie tylko uiszczone opłaty na konto sądowe, ale także opłata za dostęp do Internetu, posiadanie sprawnego komputera z legalnym oprogramowaniem, drukarka, skaner, kopiarka i materiały eksploatacyjne do nich, koszty przesyłek pocztowych, dojazdy do tejże poczty, miejsce gdzie to będzie się wykonywać oraz czas. Z tych samych powodów Z. G. zauważył, że grzywna w wysokości 2000 zł dla SKO jest śmiesznie niska i dlatego SKO lekceważy Sąd i milczy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Z art. 200 ppsa wynika, że w razie uwzględnienia skargi przez Sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Zakres kosztów niezbędnych określa art. 205 ppsa. Do niezbędnych kosztów postępowania prowadzonego przez stronę osobiście zalicza się poniesione przez stronę koszty sądowe, koszty przejazdów do sądu strony oraz równowartość zarobku utraconego wskutek stawiennictwa w sądzie. Suma kosztów przejazdu i równowartość utraconego zarobku nie może przekraczać wynagrodzenia jednego adwokata lub radcy prawnego.
Jak wynika z powyższego zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw nie obejmuje kosztów, których poniesienie wskazuje Z. G. w swoim zażaleniu. Mając powyższe na uwadze WSA słusznie nie zasądził autorowi zażalenia wyższej kwoty tytułem zwrotu kosztów postępowania, bo nie miał do tego prawa. Reguły zwrotu kosztów postępowania zostały uregulowane przez ustawodawcę tak a nie inaczej, i mimo zrozumiałych uwag autora zażalenie co do rzeczywistych kosztów prowadzenia sporu przed Sądem, obowiązujące przepisy prawa nie pozwalają pokryć tych kosztów "osobistych", o których wspomniał Z. G. w swoim zażaleniu.
Z tych względów na podstawie art. 197 § 2 ppsa w związku z art. 184 ppsa NSA orzekł jak w sentencji.