Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 29 listopada 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z dnia 24 sierpnia 2005 r. Nr [...] w przedmiocie przywrócenia stosunków wodnych na gruncie z powodu niezachowania ustawowego terminu do jej wniesienia.
Od powyższego postanowienia pełnomocnik skarżącej radca prawny F. K. w dniu 5 stycznia 2006 r. złożył pismo zatytułowane skarga kasacyjna, w którym zamieścił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję organu. Jak podaje we wniosku, przyczyną uchybienia terminu była choroba J. S. trwająca od dnia 20 września 2005 r. do dnia 3 października 2005 r., co potwierdza zaświadczenie lekarskie wydane w dniu 4 stycznia 2006 r.
Postanowieniem z dnia 16 maja 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił wniosek J. S. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia Sąd powołał przepis art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", zgodnie z którym pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia podano, że decyzję do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z dnia 24 sierpnia 2005 r. doręczono skarżącej w dniu 26 sierpnia 2005 r. natomiast ustawowy 30 dniowy termin do wniesienia skargi, określony w art. 53 § 1 ppsa upłynął z dniem 26 września 2005 r. Skarga na decyzję organu nadano w placówce pocztowej w dniu 3 października 2005 r.
Jak wynika z zaświadczenia lekarskiego skarżąca w okresie od dnia 20 września 2005 r. do dnia 3 października 2005 r., chorowała na zapalenie oskrzeli. W ocenie Sądu wskazana przyczyna uchybienia terminu mogłaby uprawdopodobniać brak winy i pociągać za sobą ewentualne przywrócenie terminu do wniesienia, gdyby stosownie do art. 87 § 1 ppsa wniosek został złożony w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia. Jednakże z akt sprawy wynika, iż wniosek o przywrócenie terminu złożono w Sądzie w dniu 5 stycznia 2006 r., a więc z trzymiesięcznym opóźnieniem.
Na powyższe postanowienie skarżąca wniosła zażalenie domagając się przywrócenia terminu do wniesienia skargi i uznanie, iż uchybienie terminu, które powstało w wyniku niewiedzy skarżącej o grożących w tym zakresie skutkach prawnych, a także z powodu przebytej choroby i depresji po pożarze budynku mieszkalnego za okoliczności usprawiedliwione.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 85 ppsa czynność podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Warunkiem przywrócenia terminu jest złożenie wniosku, w którym należy uprawdopodobnić brak winy w uchybieniu terminu. Wniosek taki składa się stosownie do art. 87 § 1 ppsa w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Niedokonanie czynności w wyznaczonym terminie jest przez stronę niezawinione wówczas, gdy napotkała takie przeszkody, których przy dołożeniu należytej staranności o własne sprawy nie mogła w żaden sposób usunąć.
Jak wynika z akt sprawy, przyczyna uchybienia terminu ustała z dniem 3 października 2005 r. natomiast wniosek skarżącej o jego przywrócenie wpłynął do Sądu w dniu 5 stycznia 2006 r. W sprawie niniejszej okoliczność uchybienia przez skarżącą tego terminu nie została poddana pod wątpliwość w zażaleniu, bowiem skarżąca powołała się na brak wiedzy co do możliwości dokonania czynności procesowych w powyższym zakresie jak również na chorobę pozbawiającą jej możliwości do dalszego skutecznego działania.
Sąd I instancji słusznie przyjął, że brak wiedzy skarżącej o obowiązujących terminach pozostaje bez wpływu dla określenia czy termin został zachowany czy nie. Naczelny Sąd Administracyjny ocenia orzeczenia wojewódzkich sądów administracyjnych pod kątem zgodności podjętych rozstrzygnięć z prawem.
Nieznajomość przepisów prawa nie mogłaby być również podstawą przywrócenia terminu ponieważ brak wiedzy w zakresie obowiązujących przepisów nie stanowi o braku winy strony. Na brak winy mogą wskazywać takie okoliczności, które przemawiają za uznaniem, iż strona przy zachowaniu należytej staranności w prowadzeniu własnych spraw nie miała możliwości dokonania czynności w wyznaczonym przez Sąd terminie. Wskazywana przez skarżącą przeszkoda nie należy do nieusuwalnych, bowiem mogła ona bez zbędnego wysiłku uzyskać informacje dotyczące terminu do złożenia wniosku.
Wobec powyższego nie można uznać, aby stan zdrowia skarżącej wyczerpywał przesłanki nagłego, nie dającego się przewidzieć zdarzenia, które może być podstawą przywrócenia terminu do dokonania czynności. Przedstawione okoliczności potwierdzają brak możliwości wniesienia przez J. S. skargi, ale jedynie do dnia 3 października 2005 r. Naczelny Sąd Administracyjny nie mógł uwzględnić wniosku skoro uchybienie terminu wynikało z dokumentów, a skarżący okoliczności tej nie zakwestionował.
Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji postanowienia w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 ppsa..